Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/13983 K.2020/2805

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 02/05/2005-01/12/2009 tarihleri arası aralıksız makineci olarak çalıştığını, uzun süre sigortasız çalıştırıldığını ve işe girişinin 12/10/2006 tarihinde yapıldığını, asgari ücret üzerinden primlerinin yatırıldığını, davacınının elinden tarihsiz istifa dilekçesi alındığını, iş yerinde tüm işçilerden açık tarihli istifa ya da ibraname alındığını, 2009 yılı Kurban Bayramı dönüşü davacının çıkışının verildiğini, haklarının söylenmesine rağmen ödenmediğini, davacının bayram dönüşü iş yerine gelip istifa dilekçesi vermesinin hayat tecrübesine aykırı olduğunu iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı iş yerinde 12/10/2006 tarihinde işe başladığını ve 01/12/2009 tarihine kadar makineci olarak çalıştığını, istifa ederek işten ayrıldığını, aldığı son ücretin net 496,53 TL olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçi iş sözleşmesinin 01.12.2009 tarihinde işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinde bulunmuş olup, davalı işveren ise 01.12.2009 tarihli istifa iradesini de içeren ibraname başlıklı belgeye dayanmıştır.

Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanamayacak şekilde işyerinden ayrıldığının işveren tarafından ortaya konulamadığı gerekçesiyle her iki isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içinde bulunan ve davacının imzasını taşıyan ibraname matbu nitelikte ise de, ibranamede yer alan "ayrılma" bölümünün işaretlendiği ayrıca altına el yazılı olarak "kendi isteğimle çıktım" ibaresinin yazıldığı, ibraname içeriği ile istifa iradesinin de çelişmediği anlaşılmaktadır. Dava istifa tarihinden yaklaşık beş yıl sonra açılmış olup, süresi içinde irade fesadı ileri sürülmemiştir.

Böyle olunca davacının 01.12.2009 tarihinde istifa etmek suretiyle işyerinden ayrıldığı kabul edilmeli ve her iki tazminat isteğinin de reddine karar verilmelidir.

F) Sonuç: