Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/14532 K.2020/3580

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde işletme müdürü işçi olarak çalışırken haklı bir neden olmaksızın işten çıkarıldığını son maaşının net 3.000,00 TL olduğunu iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işletme müdürü olmayıp müşterileri karşılamak görevi olduğunu, maaşının bordroda yazan miktar olduğunu, davacının tüm yasal haklarının ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı fazla mesai ücreti talebinde bulunmuş olup duruşmada dinlenen davalı tanık beyanlarına göre davacının fazla mesai çalışmasının bulunmadığı, bir davacı tanığının ise davacı ile aynı işyerinde çalışmadığı ve bu nedenle işyeri çalışma koşullarını bilebilecek durumda olmadığı, diğer davacı tanığının ise davacı ile beraber davacının iş akdinin feshinden önce son üç ay beraber çalıştığı anlaşılmakla fazla mesai ücret hesabının fesih tarihinden önceki son üç ay için yapılması gerekirken fazla mesai ücretinin tüm hizmet süresi için hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: