Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/14908 K.2020/3662

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalı işverenin elektrikli süpürge sistemi ithalat, satış, uygulama ve teknik destek veren bir firma olduğunu, davacının şirkette Haziran 1994 ayında montaj şefi olarak çalışmaya başladığını, davalının sigortasının 1995 yılı Ağustos ayında başlatıldığını, müvekkili ile davalı arasında ödenmeyen istihkakları (ücret+Primler vs) yüzünden ve kendisine tahsis edilen aracın anahtarının zorla geri alınmasından sonra 01.09.2011 tarihi itibariyle İhbar tazminatı vermemek amacı ile işe gelmesin baskısı ile terke icbar edildiği,

biriken ve ödenmeyen ücretlerinin ödeneceği sözlü olarak ifade edilerek Mayıs 2010 dan Ağustos 2011 ayına kadar ki 16 adet ücret pusulası ve istifa dilekçesi imzalanmasının istendiği, ayrıca çalıştığı 17 yılı aşkın süre boyunca her cumartesi günü çalıştığını, ayda net 1.000 USD ücret aldığı ve USD her ay farklı olmakla birlikte her ay farklı ücret ödendiğini, 2000 yılına kadar her yıl iki maaş ikramiye ödendiğini, 2000 yılında ikramiyenin kaldırıldığı, Ocak 2004 ayında maaşı 2.700 TL, 2006 Haziran ayında 2.000 TL.ye düşürüldüğünü, şirketin aldığı siparişlerden % 5 ve yerli malı siparişlerden ise % 10 prim ödemeye başladığı,

aylık 2.000 TL sabit ücret yanında 1500-2000 TL civarında da prim alarak ayda 4.000 TL’yı aşan ücret kazandığı, ancak SGK.da beyanın asgari ücretten olduğunu, 2006 yılı sonu itibariyle maaş ve prim ödemelerinin düzensizleştiğini, Şirket Genel Müdürü ile yapılan e-mail yazışmalarının ekte sunulduğunu, ücret ve prim alacaklarının 10 ayı geçtiğini, bir yıl 21 gün izin kullandığını, başka izin kullanmadığını, çalışma saatlerinin sabah 08.30- 20.00 arası olduğunu, bazen geceye kadar çalıştığını iddia ederek 16 aylık ücret ve ihbar tazminatı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti,

yıllık izin ve haftalık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacı işçinin müvekkil şirketinde teknik eleman olarak işe başladığı, sonra teknik müdür olarak çalışmasını sürdürdüğünü, davacı işçinin ödemelerin düzensiz olduğunu bu nedenle kredi çekerek borca batık hale geldiğini belirttiği, bankalara ve eşe dosta 35.000 TL borcu olduğunu, davacının iddiasına göre aşağı yukarı 4,5 sene ücretini alamayıp borç yaparak geçindiği,

davacı işinin haksız olarak hizmet sözleşmesini fesh ettiğini, davacı işçi işveren hizmet sözleşmesiyle bağlı çalıştığı sürede müvekkil firma ile aynı işi yapan bir şirket kurduğunu, kurduğu şirketin Azgen Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd Şti olduğunu, şirkete babasını şirket ortağı ve yetkili Müdür olarak gösterdiğini, davacının teknik müdür olarak çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini, iş yerinde fazla mesainin ender yapıldığını, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacı işyerinden ayrılırken şirketin tüm defter ve belgelerini aldığını, kendisine teslim etmesi için ihtarname keşide edildiğini ancak teslim etmediğini,

davacı işyerinde tüm maaşların düzenli şekilde ödendiğini, yıllık ücretli izinlerini kullandığını, hatta bir kısmını yurtdışında kullandığını, hafta sonu çalışma olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi çalışma karşılığı olan ücretlerin eksik ödendiğini ileri sürerek ücret isteğinde bulunmuş, davalı işveren ücretlerin çalışma sırasında çeşitli adlarla ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporları aldırılmış ve davacıya yapılan bir kısım ödemeler mahsup edilerek 23.000 TL ücret alacağına hükmedilmiştir.

Davacı işçi 02.08.2011 tarihli talebinde 45.000 TL ücret alacağından bir kısmının ödendiğini ancak ödenmeyen alacaklarının bulunduğunu belirterek talepte bulunmuş, davalı işveren tarafından bu tarihten sonra davacı işçiye ait olan kredi kartlarına 11.470 TL ve 6.050 TL olmak üzere ödemelerde bulunmuştur.

Davacıya ait olan kredi kartlarının işveren adına işin gereği olarak kullanıldığı ileri sürülmediğine göre davacının talebinden sonra kredi kartlarına yapılan ödemelerin ödenmeyen ücret alacakları için yapıldığı kabul edilmeli ve her iki ödeme mahsup edilerek ücret farkı ile ilgili hüküm kurulmalıdır. Bu ödemelerin değerlendirilmemesi hatalıdır.