Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/15277 K.2020/4082

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01.01.1988 tarihinde iş makinaları yağcısı olarak çalışmaya başladığını, 01.01.1999 tarihinden itibaren görevlendirme ile fiilen büyük iş makinaları operatörü pozisyonunda çalıştığını ancak eski pozisyonu üzerinden ücretlendirme yapıldığını, her iki pozisyon arasında derece ve ücret farkı bulunduğunu ileri sürerek, fark ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının toplu iş sözleşmesinin ek-2 pozisyon cetveline uygun olarak iş makinası yağcısı pozisyonunda 2. derece 6. kademeye 02.02.2011 tarihinde atandığını, 2003-2014 yılları arasında iş makinaları operatörü pozisyonunda geçici olarak görevlendirildiğini, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan geçici pozisyon değişikliklerinde ödenmesi gereken tüm ücretlerin ödendiğini, derece ve ücret farkı iddiasının hukuken dayanaksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, fiilen çalıştığı pozisyondan kaynaklanan ücret farkı alacağının olduğunu iddia etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan 05.05.2015 tarihli bilirkişi kök raporunda davacının 11.02.2002-03.07.2014 tarihleri arasında kayıtlarda iş makinası yağcısı olarak göründüğü halde fiilen büyük iş makinası operatörü olarak çalıştığı belirlenmiş ve fiilen çalıştığı pozisyona göre derece ve kademesi dikkate alınarak toplam brüt 3.825,25 TL fark ücret alacağı hesaplanmıştır. Mahkemece kök rapora itibarla hüküm kurulmuştur.

Davacı vekilinin kök rapora itirazı sonrasında alınan 23.11.2015 tarihli ek raporda ise davacı vekilinin itirazları da değerlendirilerek davacının aldığı ve alması gereken ücretleri ile buna bağlı fark ücret miktarları tekrar belirlenmiş ve kök rapordan farklı olarak toplam brüt 7.946,34 TL ücret farkı hesaplanmıştır.

Mahkemece dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılan ek rapora itibar edilerek ve ek rapor bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: