Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/16514 K.2017/10749

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 03/12/2011-15/12/2014 tarihleri arasında davalı şirketin ... fabrikasında "mekanik bakım onarım ustası" olarak çalıştığını, iş akdinin haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini iddia ederek; iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğinin tespitine ve davacının işe iadesine, işe iade kararı kesinleşinceye kadar geçecek süre için, 4 aylık ücret ve diğer hakları tutarında ücretin tahsiline, bu kararla birlikte işe iade kararına uyulmaması halinde, davacının 8 aylık ücreti tutarında tazminatın ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işyeri hekimine ağır şekilde hakaret ve küfür ettiğinin tespit edilmesi üzerine davacının iş sözleşmesinin disiplin kurulu kararıyla haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının, fesih dışındaki başka disiplin yöntemleri ile uyarılması halinde problemin ortadan kalkabileceği düşünülmeksizin, davacı hakkında direkt fesih işlemi uygulanmasının, feshin son çare olduğu ilkesine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş Kanunu’nun 25. maddesinin II. bendinin (b) fıkrasına göre, işçinin işverene, ailesine veya işverenin diğer bir işçisine karşı şeref ve namusuna dokunacak sözler söylemesi veya davranışlarda bulunması ya da işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnatlarda bulunması veya işçinin işverene, aile üyelerinden birine veya diğer bir işçisine sataşması haklı fesih nedeni olarak sayılmıştır.

Böyle durumlarda işçi, anayasanın 25 ve 26. maddesi ile güvence altına alınmış düşünceyi açıklama özgürlüğüne dayanamaz. Buna karşılık işçinin bu ağırlıkta olmayan işveren aleyhine sarfettiği sözler çalışma düzenini bozacak nitelikte ise geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. Sadece işverene karşı değil, işveren temsilcisine karşı yöneltilen ve haklı feshi gerektirecek ağırlıkta olmayan aleyhe sözler geçerli fesih nedeni sayılmalıdır.

Bunun gibi, işçinin, işveren veya aile üyelerinden olmamakla birlikte, işverenin yakını olan veya işverenin yakın ilişkide bulunduğu veya başka bir işte ortağı olan kişilere hakaret ve sövgüde bulunması, bu kişilere asılsız bildirim ve isnatlar yapması özellikle işverenin şahsının önemli olduğu küçük işletmeler bakımından bu durum iş sözleşmesinin feshi için geçerli neden oluşturacaktır.

İşçinin, işverenin başka bir işçisine sataşması 25/II, d hükmü uyarınca haklı fesih nedeni sayılmıştır. Sataşma niteliğinde olmadığı sürece, diğer işçilerle devamlı ve gereksiz tartışmaya girişmek, iş arkadaşları ile ciddi geçimsizlik göstermek geçerli fesih nedenidir (Dairemizin 26.05.2008 gün ve 2007/37481 Esas, 2008/12505 Karar sayılı ilamı).

İş Kanunu’nun 25. maddesi kapsamında değerlendirilecek ağır sözleri, işçi, işverenin veya vekilinin tahrikleri sonucu söylemesi, geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. Yapıcı ve objektif ölçüler içerisinde belirli bir uzmanlık alanı ile ilgili eleştiri ya da işletmedeki bozukluk ya da uygunsuzluklara ilişkin eleştiri söz konusu olduğunda geçerli fesihten bahsedilemez.

Dosya içeriğine göre, davalı iş yeri disiplin kurulu kararı tutanağında yer alan beyanlar ile kendisine hakaret edilen ...’ın davalı tanığı sıfatıyla verdiği ifadenin birlikte değerlendirilmesi sonucu; davacının 05.12.2014 tarihinde istirahat raporu istemesi nedeniyle davalı iş yeri hekimi ... ile arasında tartışma çıktığı, davacının ...’a hakaret ettiği, hakaretin iş yeri çalışanı Elvan Bekdaş tarafından da doğrulandığı, davacının bu davranışı nedeniyle gerçekleştirilen davalı işveren feshinin haklı nedene dayandığı anlaşılmakla, mahkemece feshin geçersiz olduğunun kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.