Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/16648 K.2020/4457

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Tıp Fakültesi'nde 01.02.2009-01.04.2012 tarihlerinde aralıksız olarak farklı taşeronlarda bebek hemşiresi olarak görev almış olduğunu, iş sözleşmesinin haksız ve kötü niyetli sonlanmasından önce 3 ay hasta bakmasının yasak edilerek yardımcı eleman gibi çalıştırıldığını, sonrasında da davacıya istifa kağıdı konularak imzalaması istendiğini, davacının bu dilekçeyi imzalamadığını ve bunun üzerine geçerli neden olmadan iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..., davacının müvekkilinin kadrolu işçisi olmadığını, zira hizmet alımının ihaleler ile ihaleyi kazanan şirketlerden sağladığını ve tüm yükümlülüğün ihaleyi alan şirketlerde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Temizlik İnş. Gıda ve Kargo Dağıtım Hiz. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının asıl işveren İstanbul Üniversitesi bünyesinde 01.01.2009 ile belirli süreli işinin sona erdiği 31.03.2009 tarihleri arasında Rektörlük'ten alınan ihaleler kapsamında, Tıp Fakültesi'nde servis elemanı olarak çalıştığını, hasta bakım işinin asıl işlerden olduğunu, alt işverenlik tanımına uymadığını, davalı şirkete karşı husumetin yöneltilmeyeceğini, davaya konu alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki belgelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesi ve özellikle dosyadaki SGK ve maaş belgelerinden davacının davalı asıl işveren nezdinde 01.01.2009 tarihinde işe başladığının, davalı asıl işverenin resmi kurum olup belgelerin gerçek olduğunun ve bu nedenle dava dilekçesindeki işe başlama tarihinin 01.02.2009 olarak yazılmasının maddi hataya matuf olduğunun anlaşılmasına göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, giydirilmiş ücretin hesabında yol parasının şartnameye göre belirlenmesine rağmen yemek bedelinin şartnamede belirtilen yerine 304,20 TL olarak kabul edilmesi hatalıdır. Yemek bedeli de şartnameye göre belirlenmelidir.

3-Davacının yıllık izin ücreti alacağı hesabı "hiç izin kullanmadığı kabul edilerek" yapılmış ise de dosyada mevcut 03.11.2010-08.11.2010 tarihleri arasında izinden 5 günlük yıllık izin talep dilekçesi ile 01.08.2011 tarihinden itibaren 7 gün izin kullanmaya ilişkin talep dilekçesi olduğu görülmüştür.

03.11.2010-08.11.2010 tarihli dilekçede "daha önce kullanılan izinler" açıklamasına ilişkin bölümden davacının 27.07.2010-07.08.2010 tarihleri arasında 11 gün izin kullandığının açıklandığı görülmüştür. Bu açıklama ile dosyada mevcut olan yukarıda belirtilen ikinci dilekçedeki tarihler örtüşmektedir.

Bu nedenle iki izin talep formu davacıya gösterilerek 2010 yılında kullandığı belirtilen 11 günlük izin ile 03.11.2010-08.11.2010 arasındaki 5 günlük izin talebi açıklattırılıp yıllık ücretli izin alacağı hakkında bir karar verilmelidir.

4-Davada birden fazla davalı olup mahkemece yargılama gideri ve harç yönünden "davalıdan" denilerek hüküm kurulmuştur.

Davada birden fazla davalı olması karşısında yargılama giderinden ve harçtan hangi davalının sorumlu olduğu açıklanmadan hüküm kurulması infazda tereddüte yol açacaktır.

Ayrıca davalı ... 2547 sayılı Kanunun'un 56/b maddesi uyarınca harçtan muaftır.

Mahkemece yapılacak iş, yargılama giderleri konusunda HMK'nın 322.maddesi de dikkate alınarak, harç masrafları ile diğer yargılama giderlerini ayırarak harç masraflarından sadece davalı şirketi sorumlu tutup diğer yargılama giderlerinden ise her iki davalıyı müşterek ve müteselsil sorumlu tutmaktır.

Ayrıca karar ilam harcından davalı üniversite harçtan muaf olduğundan sadece davalı şirket sorumlu tutulmalıdır.

F) Sonuç: