Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/17057 K.2020/5579

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı şirkete ait işyerinde 16.08.2008 - 15.03.2013 tarihleri arasında tezgahtar-satış elemanı olarak iş sözleşmesinin sona erdiği tarihte net 2.500,00 TL aylık ücret ile çalıştığını, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin 15.03.2013 tarihinde davalı işveren tarafından darp edilmesi ile sona erdiğini, davacının aylık ücretinin asgari ücret olarak gösterildiğini, davalı şirkete ait işyerinde öğle paydosu, öğle yemeği ve yol parası verilmediğini, davalı şirkete ait işyerinde yapılan işin mahiyeti gereği anneler günü ve sevgililer gününde bir haftalık ücret olan 750,00 TL ekstra ödeme yapıldığını,

davacının işyerinde haftada 6 gün, 08:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını, Pazar günleri çalışmadığını, davacının yaptığı fazla çalışmalar karşılığı hak ettiği ücretlerin davacıya ödenmediğini, ayrıca davacının bütün milli ve ulusal bayramlarda çalıştığını, ancak hak ettiği ücretlerin davacıya ödenmediğini, davacının 15.03.2013 tarihinde darp edilerek işten çıkartıldığını, 15.03.2013 günü işyeri sahibi ...'in davacıya, "seni bir yere göndereceğim" dediğini, sonrasında... ile davacının göz göze geldiğini ve...'in, "niye öyle bakıyorsun?" dedikten sonra davacının kafasını tutarak davacıya kafa attığını ve "hesabını keseriz,

çeker gidersin" dediğini, davacının Sonel Memiş hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/52933 soruşturma sayılı dosyası ile suç duyurusunda bulunduğunu beyan ederek, davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının olduğunu ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davalı şirketin 07.12.2011 tarihinde kurulduğunu ve 12.12.2011 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesi'nde tescil edildiğini, davacının 01.06.2012 tarihinde davalı şirkette çalışmaya başladığını ve çalışmasının 15.03.2013 tarihinde sona erdiğini, davacının çalıştığı süre boyunca işyerinde sorun çıkardığını, iş arkadaşları, müşteriler ve işveren şirket yetkilisi hakkında ağza alınmayacak küfürler kullanarak işyerinin saygınlığını tehlikeye düşürdüğünü,

davacının kendisine yapılan tüm yazılı ve sözlü uyarılara karşın 15.03.2013 tarihinde iş arkadaşları ile bulunduğu sırada sinkaflı sözler kullanarak, davranışına devam ettiğini, işveren tarafından tutulan tutunak ile davacının iş sözleşmesinin ahlak ve iyi niyet kurallarına uymaması nedeniyle feshedildiğini, davacının işyerinden ayrılması sonrasında işyerinde sayım yapıldığını ve 79.885,00 TL değerinde 780 gr. altının eksik çıktığını, eksikliğin tanıklar huzurunda tutanak altına alındığını, davacıya hesaplarında açık çıktığının bildirildiğini, davacının şirket muhasebecisi ... ile yaptığı görüşmede eksikliğin davacıya bildirildiğini,

davacı hakkında 04.04.2013 tarihinde İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/52933 soruşturma sayılı dosyası ile suç duyurusunda bulunulduğunu, davacının ise 09.04.2013 tarihinde darp edildiği iddiası ile suç duyurusunda bulunduğunu, davacının iş sözleşmesinin ahlak ve iylniyet kurallarına uymayan davranışları nedeni ile feshedilmiş olması ve davacının davalıya ait işyerindeki çalışmasının 1 yılı aşmaması nedeniyle davacının tazminat talep etme hakkı bulunmadığını, davacının davalıya ait işyerinde aylık 2.500,00 TL ücret ile çalıştığı yönündeki iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacıya yemek ve yol ücreti verilmediğini,

yemek ve yol ücretinin davacının aylık ücretine dahil olduğunun davacının imzasını taşıyan ücret bordroları ile de sabit olduğunu, davacının sevgililer ve anneler gününde davacıya ekstra ödeme yapıldığı yönündeki iddianın doğru olmadığını, davalı şirkette yapılan işin mahiyeti gereği davacının iddiası gibi 08:00-19:00 saatleri arasında çalışma yapılmasının mümkün olmadığını, kuyumcuların güvenlik nedeni ile İMKB'ye bağlı davalı şirket işyerinin 09.00-17.00 saatleri arasında açık olduğunu, davalı şirketin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışabilmesi için İstanbul Kuyumcular Odası'ndan özel tatil ruhsatı alması gerektiğini,

bu nedenle davalı şirkette ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yapılmadığını, davacının yaptığı iş gereği fazla çalışma yapmasının mümkün olmadığını, davacının izinlerini kullandığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davacının 02.06.2010-15.03.2013 tarihleri arasında aylık 978,60 TL brüt ücretle çalıştığı kabul edilerek , kıdem, ihbar tazminatı ve izin ücretlerinin kabulüne, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ise reddine karar verilmiştir. D) Temyiz: Karar süresinde davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2- Davacının işyerinde geçen hizmet süresi bakımından taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi, 16.08.2008 tarihinde çalışmaya başladığını ileri sürmüş, davalı işveren 01.06.2012 yılında işe girdiğini savunmuştur. Mahkemece davacının aralarında organik bağ bulunan şirketlerden Sonel Memiş adına tescilli ve ünvanlı 1115644 sicilli işyerine 02.06.2010 tarihinde girişi ile bu tarihten itibaren çalışma süresinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilmiştir.

Dosya içinde bulunan bilgi ve belgelere göre davacının davalı gibi kuyumculuk iştigal alanına sahip SCS İnşaat Kuyumculuk Nakliyat Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi 02.01.2009 tarihinde çalışmaya başladığı 01.06.2010 tarihinde çıkışının yapıldığı herhangi bir kesinti olmaksızın 02.06.2010 tarihinde davalı işveren nezdinde çalıştığı kabul edilen şirkete girişinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Taraflar arasında meydana gelen tartışmalar nedeni ile davalı işyeri ortağı savcılık aşamasında davacının, işyerinde 4 yıl kadar çalıştığını açıklamıştır.

Dosyadaki sigorta giriş-çıkış kayıtları ile şirket ortağının belirtilen anlatımı karşısında davacının SCS İnşaat Kuyumculuk Nakliyat Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketinde geçen kayıtlı çalışmasınında davalı işveren nezdinde gerçekleştiği kabul edilmeli ve işe giriş tarihi 02.01.2009 tarihi olarak hesaplamada dikkate alınmalıdır.

3- Davacı işçi, son ücretinin 2500 TL net olduğunu ileri sürmüş, davalı işveren ise asgari ücret aldığını savunmuştur. Mahkemece asgari ücret esas alınarak işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davalı şirket ortağının savcılık aşamasında ki beyanında davacının son 2 aylık ücretinin 2500 TL olduğunu açıklamış olmakla davacının iddiasının dosyadaki delil durumu ile ispatlandığı kabul edilmeli ve 2500 TL net ücrete göre hesaplama yapılarak davaya konu tazminatlarla ilgili karar verilmelidir.