Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/17572 K.2020/6347

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene bağlı ...

Hastanesinde 2007 yılı Haziran ayında işe girdiğini ve 10.06.2013 tarihine kadar yoğun bakım hemşiresi olarak bilfiil çalıştığını, müvekkilinin 2013 Mayıs ayı maaşının net 1.935,00 TL olduğunu belirterek, işyerinde 2010 yılına kadar aylık 225 saat, 2010 yılından sonra ise aylık 215 saat çalışma yapıldığını, davalı işverenin bu saatleri aşan kısım için müvekkile fazla mesai ödediğini, yoğun bakım hemşirelerinin yasal olarak haftalık 40 saat çalıştığını, bu süreleri aşan kısım için kendilerine fazla mesai ödenmediğini, ancak 215 saati aşan kısım için fazla mesai ödendiğini, haftada 6 gün çalışıldığını,

çalışma saatlerinin çok yoğun olması sebebi ile sürekli ayakta durmak zorunda kalan müvekkilinin bu nedenle 2013 Nisan ayı içinde mepüsküsünden rahatsızlandığını, tedavilerini davalı işyerinde yaptırdığını, davalı işverenden sağlık problemleri ile birim değişikliği talep ettiğini ancak bunun reddedildiğini, rapor ve izin süresi bitiminde yeniden işe başladığını, ancak menüsküsündeki rahatsızlığın artık o birimde çalışmasına engel olduğunu, müvekkilinin 2013 yılından 11 gün ücretli izin alacağı bulunduğunu, izinli ve raporlu olduğu dönemlerde davalı tarafından müvekkiline ücret ödemesi yapılmadığını,

bu nedenlerden dolayı müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla mesai alacağı, yıllık ücretli izin alacağı, ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 10.06.2008 tarihinden önceki taleplerinin zamanaşımına uğramış olduğu, iş ilişkisinin istifa ile sonuçlandığı, çalıştığı süre içerisinde tüm hak ve alacaklarının zamanında ve eksiksiz olarak kendisine ödendiğini, davacının birim değişikliğine ilişkin müvekkiline herhangi bir yazılı talebinin bulunmadığını, davacının yaptığı fazla çalışmasının ödemesinin kendisine yapıldığını, kaldı ki fazla mesai yapıldığına dair herhangi bir emare ve belgenin dava dosyasında bulunmadığını, iş akdinin istifa ile sona ermesi sebebi ile kıdem tazminatına hak kazanılmadığını, davacı taraf iddialarının aksine davacının müvekkili şirket nezdinde doğduğu halde ödenmemiş hiçbir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde açıkça ''son altı ay hariç aylık 225 saati aşan fazla mesailerin davalı işveren tarafından ödendiğini'' açıklamış, dinlenen tanık beyanları da bu hususu doğrulamıştır. İş mevzuatına göre aylık maktu ücret günlük 7,5 saat, aylık 225 saatin karşılığıdır.

Davacı vekilinin de kabulünde olduğu üzere 225 saati aşan çalışma son altı ay hariç ödendiğine göre son altı ay hariç fazla mesai alacağından bahsedilemez. Diğer taraftan söz konusu son altı ay bakımından da dosyada mevcut davacı işçinin imzasını taşıyan 2013 yılı Ocak ve Şubat ayı bordrolarında fazla mesai tahukkuku yapılıp ödendiği de anlaşılmaktadır. Bu açıklamalar ışığında fazla mesai hesabının sadece 2013 yılı Mart, Nisan, Mayıs ve Haziran ayları için yapılması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

F) Sonuç: