Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/18110 K.2020/6465

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 17/05/1996-30/11/2011 tarihleri arasında davalı işyerinde büfeci olarak çalıştığını, haksız olarak iş sözleşmesinin feshedildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, yol, yemek ve kira yardımı alacakları ile ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili özetle; davacının, davalılardan ... adına kayıtlı işyerinde 01/10/1998-30/11/2003 tarihleri arasında çalıştığını, daha sonra askerlik hizmetini yaptıktan sonra 28/04/2005'te yeniden çalışmaya başlayıp, 31/12/2008 tarihine kadar çalıştığını, daha sonra diğer davalı ... adına kayıtlı işyerinde 13/03/2009 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının iddialarının asılsız olduğunu davanın geçerli bir hukuki nedene dayanmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Vefat eden davalı ...’ın kızı ... mirasçı olup, gerekçeli karar başlığına mirasçı olarak isminin yazılmaması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde işyerinde pazar günleri hariç, haftada 6 gün 11:00-02:00 saatleri arasında çalıştığını, son sekiz ayda ise hergün 18:00-03:00 saatleri arasında çalıştığını, karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının tüm çalışma dönemi için, haftada 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacının dava dilekçesinde son sekiz ay için belirlediği saat aralıkları gözetilmeden talebi aşılarak sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: