Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/18508 K.2018/22506

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan T.C. ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 17/09/2006 ile 31/12/2014 tarihleri arasında temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş akdine hiçbir gerekçe gösterilmeksizin ve yazılı bildirim yapılmadan son verildiğini, davacının asıl olarak T.C. ... personeli olduğunu, ancak farklı alt işverenler işçisi olarak gösterildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin ve fazla çalışma alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili, davacının diğer davalının personeli olarak çalıştığını, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddi gerektiğini, fazla mesai yapmamış olmasına rağmen haksız ve hukuka aykırı olarak fazla mesai alacağı talebinde bulunduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını, alacaklardan sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı T.C. ...'na bağlı ... Adliyesi bünyesinde 17.09.2006 - 31.12.2014 tarihleri arasında temizlik görevlisi sıfatıyla çalıştığı, davalı taraflarca belirli süreli iş akdinin zincirleme şekilde yenilendiği, sözleşmenin belirsiz süreli iş sözleşmesi olarak kabulünün gerektiği, her iki davalı açısından da haklı herhangi bir neden olmaksızın belirsiz süreli iş akdini feshetmeleri nedeniyle işçilik alacaklarından sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı T.C. ... vekili yasal süresinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davada birden fazla davalı olduğu halde, Mahkeme kararının “Hüküm” fıkrasının 3 numaralı bendinde, karar ilam harcından hangi davalının sorumlu olduğu açıklanmadan “…davalıdan..” alınmasına, 4 numaralı bentte vekalet ücretinin hangi davalıdan alınacağının açıkça belirtilmeyerek karar verilmesi, HMK.nun 297/2 maddesine aykırı olup, infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi, 5 numaralı bentte ise yargılama giderlerine harç katılarak aynı şekilde “..davalıdan..” şeklinde hüküm kurulması,

Harçlar Kanunu uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yükletilmesi ve re' sen hükmedilmesi gereken bakiye karar-ilam harcının ne kadar olduğunun yazılmaması, bakiye karar ilam harcına işaret edilirken davacının yatırdığı harçların noksan belirtilmesi hatalıdır.

Bunun yanında davacı vekili tarafından ıslah dilekçesinde fazla çalışma alacağı olarak 9.173,75 TL. talep edilmesine ve Mahkemece zamanaşımı itirazı doğrultusunda ek rapor alınarak net 6.269,08 TL. fazla çalışma alacağına hükmedilerek 1.337,40 TL.lik kısmın reddedilmesine rağmen, 7 numaralı bentte davalı Bakanlık vekili lehine reddedilen miktar yönünden vekalet ücretine hükmedilmemesi,

ayrıca 6 numaralı bentte kısmi redden dolayı davacı aleyhine kabul ve ret oranına göre yargılama giderine hükmedilmemesi bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.