Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/18743 K.2020/6577

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalıya ait işyerinde 28/03/2011 tarihinden 05/01/2015 tarihine kadar çalıştığını, iş akdinin haklarının ödenmemesi, sigortasının gerçek ücreti üzerinden gösterilmemesi nedenleriyle müvekkili tarafından haklı olarak feshedildiğini beyan ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, ücret alacağı ile yıllık izin ücreti alacaklarının olduğunu ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalı iş yerinde vardiyalı çalışma olduğundan fazla çalışma yapılmadığını, yapıldığı iddiasının ispatının da davacıda olduğunu, bordroda belirtilen ücretin davacının ücreti olduğunu, iş akdinin müvekkili tarafından gerekli fesih bildirimi yapılarak işlerin azalmasından dolayı işyerinde küçülmeye gidildiğinden geçerli bir sebeple feshedildiğini, davacıya ihbarlı fesih bildiriminin yapıldığını, davacının 21/01/2015 tarihine kadar ihbar önelinde çalışması gerektiği halde 05/01/2015 tarihinde işi bırakıp gittiğini, hak ettiği kıdem tazminatının banka hesabına yatırıldığını, davacının taleplerinin haklı olmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının , davalı işyerinde aylık 1375 TL net maaşla 3 yıl 5 ay 16 gün çalıştığı, iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği belirtilerek neticede , kıdem tazminatı, ücret alacağı ve fazla çalışma alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı, fazla çalışma ücreti talep etmiş, mahkemece tanık beyanları doğrultusunda haftada 6 gün çalıştığı ve günde 1 saat ara dinlenme yaptığı kabulü ile isteğin kabulüne karar verilmiştir. Davacının çalışma sürelerine dair yazılı delil olmayıp davacı tanığı ile çalışma süreleri ispata çalışılmıştır, ancak; davacı tanığı 2015 yılı ocak ayında işten çıkarıldığını 3 yıl çalıştığını beyan ettiği buna göre 2012 yılı ocak ayında işe girdiği anlaşılmakla, kendisinden önceki dönem bakımından çalışma süreleri ile ilgili tanıklığına değer verilemez.

Davalı tanığı anlatımından da işyerinde haftada 6 gün çalışıldığı kesin olarak anlaşılamadığından davacı tanığının işyerindeki çalışma süresi içindeki dönem bakımından davacının haftada 6 gün çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılmalıdır.

Öte yandan günlük 1 saat ara dinlenme süresi düşülmüşse de davacı tanıkları günlük ara dinlenme süresinin 1 saat 15 dakika olduğunu açıkladıklarından somut uyuşmazlık bakımından günlük ara dinlenme süresi 1 saat 15 dakika olarak kabul edilmeli, buna göre fazla çalışma ücreti bakımından hesaplama yapılarak istekle ilgili hüküm kurulmalıdır.