Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/19197 K.2019/14980

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş akdini emeklilik sebebiyle feshettiğini iddia ederek kıdem-ihbar tazminatı ile fazla mesai ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı fazla mesai ücreti talep etmiş, mahkemece bu talep ödenen primlerin fazla mesaiyi karşıladığı gerekçesiyle reddedilmiştir.

Öncelikle dairemizin "primlerin fazla mesaiyi karşılayıp karşılamadığına" ilişkin görüşü terkedilmiş sadece satışa dayalı prim alma halinde çalışma süresi arttıkça priminde artacağı düşüncesiyle bahşiş/satışa bağlı prim alınarak çalışma halinde fazla mesainin sadece zamlı kısmı hesaplanması görüşü benimsenmiştir.

Davacının çalışması bu usulde olmadığından primlerle fazla mesailerin karşılaştırılması hatalıdır.

Bilirkişi raporunda prim almaya yönelik saptama dışında hesaplama yapılırken iş sözleşmesindeki "haftalık iş süresi 5 gündür" tanımlaması dikkate alınarak haftalık çalışma saatinin 40 saat olarak belirlendiği kabul edilerek sonuca gidilmiştir.

Sözleşmenin V/2 numaralı maddesi aynen "Haftalık iş süresi beş işgünü esasına dayalı olmakla birlikte, çalışan gerekli görüldüğü takdirde altıncı iş gününde de çalışmayı kabul eder. Bu takdirde çalışanın bu gündeki çalışması, normal ücreti esas alınarak ücretlendirilir." şeklindedir. Bu madde de günlük çalışma süresinin 8 saat olduğu yazılmadığı gibi gerektiğinde cumartesi günü çalışmadan da bahsedilmiştir. Sözleşmenin bu maddesi haftalık çalışmanın 40 saat olduğu sonucunu doğurmamaktadır. Bu nedenle hesaplamada haftalık çalışma süresinin 40 saat kabulü hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş çalışma süresini 45 saat kabul edip sözleşmedeki fazla mesainin ücrete dahil olduğuna ilişkin hükümde dikkate alınarak değerlendirme yapılap, fazla çalışma tespit edilirse makul oranda taktiri indirim yapılarak karar vermektir..

F) Sonuç: