Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/19523 K.2019/2533

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi, davalı avukatının duruşma talebi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29/01/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ...geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde acil servis gece vezne personeli olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'inde bulunup, davacının haksız yere işi bıraktığını, alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin ücretlerin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine davacı tarafça haklı olarak fesh edildiği buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ancak ihbar tazminatı hakkı olmadığı yine bir kısım aylık ücret, fazla çalışma, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu ancak hafta tatili alacağı da olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri süresinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, davalıya ait işyerinde vezne personeli olarak çalışması nedeniyle aylık 50,00 TL. kasa tazminatı ödendiğini ileri sürmüş davalı ise böyle bir ödemenin olmadığını savunmuştur.

Dinlenen davacı tanığı kasa tazminatına yönelik uygulamayı doğruladığından davacının aylık 50.00 TL. kasa tazminatı aldığı kabul edilerek bu ödemenin giydirilmiş ücret hesabında dikkate alınması gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi hatalıdır.

3- Davanın açılmasından sonra davalı tarafça ödenen ücretin yargılama gideri ve vekalet ücreti açısından davacı lehine değerlendirilmemesi de hatalıdır.

4- Mahkemece davalının sunduğu bordrolara itibar edildiğine göre, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacağı hesabında dosyadaki mevcut bordrolardaki ücret miktarının dikkate alınması gerekirken son ücretin asgari ücrete oranlanması yolu ile elde edilen ücrete göre hesaplama yapılması hatalıdır.

5- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının bakiye 64 gün yıllık izin ücreti hakkı olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de davacı tarafça davalıya gönderilen 24/07/2014 tarihli ihtarnamede bakiye 40 günlük yıllık izin ücreti olduğu belirtilmiştir. Bu açıklama davacıyı bağlayacağından bakiye izin süresinin 40 gün olduğu kabul edilmelidir. Bunun yanında dosyada mevcut 2010 ve 2011 yılları 8. aylarına ait bordrolardaki yıllık izin kullandırıldığına ilişkin tahakkuklar da değerlendirilmelidir.

6- Fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarında 2010 yılı 10. ayına ilişkin bordrodaki yıllık izin süresi ile yine yukarıdaki bentte belirtilen izin süreleri dışlanmalıdır.

7- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda giydirilmiş ücret belirlenirken 150 TL. yemek ücreti eklenmiştir. Davalı bu miktara itiraz ettiğinden Mahkemece, davalı işyerindeki yemek bedeline yönelik araştırma yapılmalı ve davacının işyerinde çalıştığı aylık fiili gün sayısı dikkate alınarak yemek ücreti belirlenmelidir.

Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.