Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/20947 K.2020/8122

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 06.04.2010 tarihinden itibaren davalıya ait işyerinde çalışmakta iken 07.05.2013 tarihinde haklı bir neden olmaksızın işten çıkartıldığını, son maaşının net 3.916,49 TL olduğunu iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile prim alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ücretsiz izinden döndükten sonra davacının pozisyonunun değiştirildiğini ancak bunun esaslı bir değişiklik olmadığını, yapılan değişikliği kabul etmeyen davacının iş akdinin haklı nedenle sona erdirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Giydirilmiş ücretin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Kıdem ve ihbar tazminatına esas alınacak olan giydirilmiş ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem ve ihbar tazminatı hesabında dikkate alınır.

Somut uyuşmazlıkta, ihbar tazminatı hesabı bakımından, süreklilik arz eden prim ödemelerinin tazminata esas ücrete eklenmeksizin yapılan hesaba itibar edilerek hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.