Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/21517 K.2020/7736

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 01.04.2011 tarihinde işe başladığını, iş sözleşmesini haklı olarak sona erdirdiği 07.07.1999 tarihine kadar cilt ustası olarak çalıştığını, sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlaması sebebiyle ihtarname ekinde Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının 16.03.2015 tarihli yazısını göndererek iş sözleşmesini feshettiğini, 2015 yılı mart ayına ait ücretin ödenmediğini, davacı işçinin 2013 ve 2014 yılı Ramazan ve Kurban bayramlarında ödenmesi gereken yarım maaş ikramiye alacağının da ödenmediğini, fazla mesai ücretinin, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin,

davalı işyerinde işlerin yoğun olduğu 5. aydan 12. ayın sonuna kadar pazar günleri de çalışılmasına rağmen hafta tatili ücretinin ödenmediğini, yıllık izin ücretlerinin eksik ödendiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ikramiye ve hafta tatili ücreti alacağını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının çalışma koşulları ve çalışma süresi iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının çalışma süresi ve aldığı ücretin imzalı bordrolar, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ve imzalı işten ayrılma bildirgesi ile sabit olduğunu, davacının herhangi bir eksik prim ödemesinin söz konusu olmadığını, davacının davalı işyerinde normal mesaisi dışında bir çalışması olması halinde ücretlerinin tamamını aldığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, davacının emekliliğiyle ilgili işverene usulünce başvurusunun olmadığını, davacının başka bir kurumda çalışma niyetinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, davalı işyerinde 05.07.1999 tarihinde işe başladığını iddia etmiştir. Hizmet döküm cetveli incelendiğinde davacı işçi için 05.07.1999 tarihinde işe giriş bildirimi yapıldığı ancak bu bildirimin davalı işyerinden olmadığı görülmektedir.

05.07.1999 tarihi itibariyle davacının işe girişi bildirilen işyeri araştırılmamış, davalı şirket ile organik bağın bulunup bulunmadığı sorgulanmamıştır. Diğer taraftan davalı tanığı da 15 yıldır işyerinde çalıştığını ve işe girdiğinde davacının işyerinde çalıştığını beyan etmiştir.

Mahkemece yapılacak iş; 05.07.1999 tarihi itibariyle işe giriş bildiriminde bulunulan dava dışı işyeri ile davalı şirket arasında organik bağ bulunup bulunmadığını usulünce araştırarak buradan elde edilecek sonuç ile davalı tanığının beyanı, dosyadaki bilgi ve belgeleri birlikte değerlendirerek sonuca gitmektir. Eksik incelemeyle davacının davalı işyerinde 30.07.2001 tarihinde işe başladığının kabulü hatalıdır.

3-Davacı, kabul edilip hüküm altına alınan, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacakları açısından dava tarihinden önce gönderdiği ihtarname ile davalıyı temerrüde düşürmüş, bu alacak kalemleri bakımından temerrüt tarihinden itibaren faiz talep etmiştir. Faiz başlangıcının temerrüt tarihi olarak belirlenmemesi de ayrıca hatalıdır.

4-Davacının açıkladığı çalışma sistemine göre her yıl Ağustos-Kasım ayları arası beş ay süreyle haftada yedi gün çalışılmaktadır. Bu aylar bakımından fazla mesai ücreti hesaplanırken ayrıca hafta tatili ücreti talep edilip hüküm altına alındığından hafta tatilinde dikkate alınan 7,5 saatin fazla mesai hesabında düşülmemesi mükerrer hesaplamaya yol açmış olup bu hususun gözetilmemesi bozmayı gerektirmiştir.