KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2016/22972 E., 2019/4735 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2019
- Mahkemesi
- İŞ MAHKEMESİ
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.un 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin ödenmemiş işçilik alacakları bulunduğunu ve iş akdini haklı nedenle sonlandırdığını ileri sürerek; kıdem tazminatı ile fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücretleri ile zam farkı alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalılar Vekilleri Cevaplarında Özetle:
Davalılar vekilleri; davacının iddilarının gerçeği yansıtmadığını ve herhangi bir alacağı olmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar süresinde davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Dava dilekçesi incelendiğinde; davacının, haftanın 7 günü çalıştığının açıkça ileri sürülmediği, kaldı ki ispat yükü üzerinde bulunan davacı tarafın dinlettiği tanıkların davacı ile birlikte ayda 2 hafta tatilinde çalıştıklarını beyan etmelerine rağmen bu tanıkların aynı davalılara karşı açmış oldukları işçilik alacakları davalarında hafta tatili alacağı taleplerinin İlk Derece Mahkemesince reddedildiği ve söz konusu kararların Dairemiz temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği dikkate alındığında, davacının ispatlanamayan hafta tatili ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2016/22972, K. 2019/4735, 26 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama