Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/23024 K.2020/8792

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı ... dava dilekçesinde özetle; davalıya ait işyerinde 02.01.2013-31.07.2013 tarihleri arasında aşçı olarak çalıştığını, davacının ücretinin 1.450,00 TL olduğunu, işyerinde yemek verildiğini, yol ücreti ödendiğini, davacının davalıya ait işyerinde haftanın 6 günü 07:00-21:00 saatleri arasında çalıştığını, iş akdinin haklı neden olmadan feshedildiğini, neticede ihbar tazminatı ile fazla mesai ücret alacağının davalıdan tahsilini davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; müvekkili üniversitenin yemek hizmetini yüklenici firmalardan hizmet alımı yolu ile temin edildiğini, işçilerin tüm hak ve alacaklarından da yüklenici firmaların sorumlu olduğunu, bu hususun yüklenici firmalarla akdedilen hizmet sözleşmeleri ile sabit olduğunu, davacının işverenin ... İnş. Gıda. San. Tic. Ltd. Şti. olduğunu, davacının fazla mesai yapmadığını, en son ücretinin 1.200,00 TL olduğunu, yol ve yemek ücreti ödenmediğini, neticede davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalı üniversitenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dâhil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalı üniversite harçtan muaf olmasına rağmen, hüküm altına alınan harçlardan sorumlu tutulmuş olması hatalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.