Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/23579 K.2019/4743

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26/02/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar adına Avukat... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, 07.03.2007-27.05.2013tarihleri arasında davalı işveren yanında ambulans şoförü olarak çalıştığını, SGK kayıtlarında ücretinin düşük gösterilmesi ve fazla mesai ile genel tatil ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş akdini haklı olarak feshettiğini, en son aylık ücretinin net 1.200,00 TL olduğunu, davalı şirketlerden ...

Hastanesinde işe girdikten sonra 1,5 sene çalıştığını, daha sonra ise aynı işverenlerin farklı unvanlı firması olan Beylikdüzü Kolan Hastanesi'nde çalışmaya devam ettiğini, işverenlerin iki farklı şirket gibi görünmesine rağmen aynı işverenin sahip olduğu Kolan Hastanesi unvanlı sağlık zincirinin farklı şubeleri olduğunu ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ve genel tatil ücretinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalılar Vekili Cevabında Özetle:

Davalılar vekili; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davalı şirketlerin Kolan Hospital Grup bünyesinde faaliyet gösteren iki farklı tüzel kişilik olduğunu, ticari faaliyetlerinin ayrı olarak sürdürüldüğünü, bu nedenle iki farklı işveren bünyesinde geçtiği iddia edilen çalışma sürelerine ilişkin işçilik alacaklarının tahsiline yönelik olarak tek dava ikame edilemeyeceğini, ayrıca davalıların birlikte sorumlu tutulmasının mümkün olmayacağını, davacının ambulans şoförü olarak çalıştığını, yıllık ücretli izninin sona erdiği 27.05.2013 tarihinde işbaşı yapması gerekirken haklı bir mazeret bildirmeden ve izinsiz olarak işe gelmediğini,

bu duruma ilişkin devamsızlık tutanakları tutulduğunu ve daha sonrasıda iş akdinin haklı olarak feshedildiğini, en son aylık ücretinin SGK kayıtları ve ücret hesap pusulaları ile sabit olduğunu, fazla çalışmalarının bulunmadığını, çok istisnai durumlarda fazla çalışması olması durumunda aylık ücret hesap pusulalarında gösterilerek ücretinin ödendiğini, milli ve dini bayram ve genel tatillerde sadece bazı bölümlerde ve belli görevlerdeki personelin nöbetçi olarak bulundurulduğunu, nöbet tutan personele nöbet ücretinin ayrıca verildiğini, bu nedenle davacının genel tatil ücreti alacağının da bulunmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı işçi, işçilik alacaklarının ödememesi ve SGK primlerinin gerçek ücreti üzerinden yatırılmaması nedeni ile iş akdini 27.05.2013 tarihinde haklı olarak feshettiğini ileri sürmüş; davalı işveren ise davacının 27.05.2013 tarihinden itibaren devamsızlık yaptığını ve iş akdinin bu nedenle son bulduğunu savunmuştur.

Mahkemece, davacının 27.05.2013 tarihinde iş akdini haklı olarak feshettiği kabul edilerek kıdem tazminatı hüküm altına alınmış ve ihbar tazminatı talebi reddedilmiştir.

Her ne kadar davacının, ödenmemiş işçilik alacakları olduğu ve SGK primlerinin gerçek ücreti üzerinden yatırılmadığı tespiti ile iş akdini haklı nedenle feshettiği kabul edilmiş ise de, SGK kayıtları incelendiğinde davacının iş akdini feshetmeden önce 13.05.2013 tarihinde başka bir işyeri sicil numarasından adına çalışma bildirildiği saptanmıştır. İşçinin iş akdi devam ederken başka bir işveren nezdinde çalışmaya başlaması doğruluk ve bağlılığa aykırıdır.

Bu husus araştırılarak dosyadaki diğer bilgi ve belgeler ile bir değerlendirmeye tabi tutulduktan sonra, davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı saptanmalıdır.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Kabule göre de, kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücretin hesabında, davacının 1 ayda fiilen 15 gün çalıştığı dikkate alınmaksızın yemek bedelinin 26 gün üzerinden aylık brüt ücrete giydirilmesi de hatalıdır.

4- Davalılar vekilince süresinde ıslaha karşı zamanaşımı def'inde bulunulmuş olup, bu hususun da dikkate alınmaması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: