Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/25132 K.2020/9452

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde 15/04/2012 tarihinden iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiği tarih olan 14/07/2014 'e kadar haftanın 6 günü sabah 08,00 akşam 17,00 saatleri arasında çalıştığını, gün içinde 30 dakika mola verdiklerini, resmi bayramlarda sürekli çalıştıklarını, dini bayramlarda 1 gün izin kullandıklarını, müvekkilinin son maaşının ödenmediğini, müvekkilinin aşçı olmasına rağmen son bir kaç ayda bulaşıkçılık yapmaya zorlandığını, bu nedenlerle müvekkilinin işi bıraktığını iddia ederek 1.200,00 TL alamadığı son ücreti, fazla mesai alacağı, kıdem tazminatı alacağı, ihbar tazminatı alacağı, asgari geçm indirimi alacağı, resmi ve dini bayram tatil ücreti alacağı, yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 27/09/2012 tarihinde müvekkil şirkette vasıfsız işçi olarak işe başladığını, imzalı bordrosunda anlaşılacağı üzere 2014 yılında aylık 846,71 TL net ücretle çalıştığını, davacının saat 08.00 de işe başladığını, ayda en az 2-3 gün normal izine çıktığını, bu nedenle fazla mesai talep etme hakkının olmadığını, yılda 2 hafta davacının senelik izin kullandığını, asgari geçim indirimi alacağının ödendiğini, davacının milli ve resmi bayramlarda mazeret göstererek çalışmadığını, davacının iş yerine bildirimde bulunmadan işi kendiliğinden bıraktığından kıdem tazminatına hak kazanamayacğını, davacının iş akdine 17/07/2014 tarihinde devamsızlık haklı nedeni ile son verildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı işyerinde aşçı olarak çalışan davacıya bulaşık yıkatılmak istenildiği, davacı işçinin bunu kabul etmemesi üzerine tartışma yaşandığı, işçinin tartışma sonrasında işten çıkarıldığı, davacı işçinin 14.07.2014 tarihinde gerçekleşen bu olaydan iki gün sonra davalı işverene gönderdiği noter ihtarnamesi ile de iş akdine haksız son verildiği hususunu belirttiği, iş akdinin feshinden sonra davalı işveren tarafından 14.07.2014, 15.07.2014, 16.07.2014 ve 17.07.2014, tarihleri için düzenlenen devamsızlık tutankalarının sonuca etkisinin olmadığı,

esasen davalı işveren tarafından devamsızlık haklı nedeni ile yapılmış fesihte olmadığı, davacı işçinin çıkışının Sosyal Güvenlik Kurumu’na işçinin istifası kodu olan 3 kodu ile bildirildiği anlaşılmaktadır. İzah edilen fesih durumuna göre davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatlarına ilişkin taleplerinin kabulü gerekirken reddi hatalıdır.

3-Davacı işçi davalı işverenin hakettiği asgari geçim indirimi alacağını ödemediği gerekçesiyle talepte bulunmuştur. Ödendiği davalı işveren tarafından ödendiği ispatlanamayan asgari geçim indirimi alacak talebinin hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken Mahkemece ,bilirkişinin davacı işçinin hesap için gerekli olan medeni durum, evli ise eşinin çalışıp çalışmadığı ve çocuk durumuna ilişkin veri olmadığından hesaplama yapılamayacağı şeklindeki belirlemesine itibarla reddine karar verilmesi hatalıdır. Söz konusu veriler dosyada yok ise davalı işverenin en lehine olan davacının medeni hali dikkate alınarak hesaplama yapılmalıdır.