Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/2547 K.2019/12571

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 28.11.2005 tarihinden itibaren radyoloji teknikeri olarak çalışmaya başladığını ve devam ettiğini, son 3 aya kadar aylık ücretlerinin bir kısmının bankadan bir kısmının ise elden ödendiğini, SGK primlerinin de bankaya yatırılan ücret üzerinden eksik olarak ödendiğini, 15.08.2012 tarihine kadar haftanın 5 günü 08:00-18:00 saatleri arasında, cumartesi günleri ise 08:00-16:00 saatleri arasında, 3153 sayılı Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında düzenlemeler getiren Nizamnameye göre her gün günde 5 saat,

haftada 27,5 saat çalıştırılması gerekirken haftada 58 saat ve hatta nöbet haftaları 70 saatten fazla çalıştırıldığı gibi karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve şua izni alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, aylık ücretlerinin bir kısmının bankadan bir kısmının ise elden ödendiği, SGK primlerinin de bankaya yatırılan ücret üzerinden eksik olarak ödendiği hususlarının doğru olmadığını, 3153 sayılı Nizamnamenin 21. maddesinde, röntgen cihazlarının başında çalışan kişinin kesintisiz olarak 5 saatten fazla çalışamayacağının kastedildiğini, bu madde ile amaçlanan bu cihazları kullanan kişilerin sağlığının riske girmesini önlemek olduğunu, oysa davacının günün tamamını bu cihazların başında ve bu cihazların bulunduğu bölümde geçirmediğini,

sadece hasta olduğu ve gerektiği zamanlarda bu cihazların bulunduğu bolüme geçerek bu cihazları kullanmakta ve diğer zamanlarda ise bu cihazların bulunduğu bölümün dışında ve bekleme kayıt odasında vakit geçirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri süresinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı HMK'nın 25. maddesi uyarınca hakim Kanunda öngörülen istisnalar dışında iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz. Bu düzenleme vakıa ile bağlılık ilkesi olarak kabul edilmektedir. Maddi vakıayla bağlılık kuralı gereğince hakim tarafların maddi vakıayla ilgili söylediği olguları dikkate almak zorundadır.

Dava dilekçesinde, davacının dini bayramlar haricindeki genel tatillerde çalıştığı iddia edilerek alacak talebinde bulunulduğu halde, HMK’nın 25. maddesine aykırı şekilde maddi vakıa ile bağlılık ilkesi dikkate alınmadan, talep aşılıp dini bayramlar da dahil edilerek genel tatil ücreti hesabı yapılması hatalıdır.

3-Şua izni alacağı geniş anlamda ücret içinde yer almadığından 4857 sayılı Kanun'un 34. maddesinde sözü edilen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilemez. O halde, şua izni alacağı için uygulanması gereken faiz, yasal faiz olmalıdır. Mahkemece şua izni alacağına bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmesi isabetsizdir.

4-Mahkemece davalı lehine red vekalet ücretine hükmedilmiş ise de, Dairemizin uygulaması gereği karineye dayalı makul indirim (takdiri indirim) nedeniyle reddedilen miktarlar üzerinden vekalet ücretine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi hatalıdır. Mahkemece, davalı lehine takdiri indirim dışında reddedilen miktarlar üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir.