Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/26895 K.2020/11583

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işveren tarafından davacı işçinin iş akdinin haksız sebeple feshedildiğini, hak ettiği işçilik alacakları da ödenmediğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davalı iş yerinin, ekonomik ve teknik sebeplerden dolayı Teknik Birim Müdürlüğünü kapatma ve dışarıdan özel hizmet alma kararı aldığını, davacının iş akdinin haklı nedenlerle ile feshedildiğini, davacının İhlas Holding şirketinde hiç çalışmadığını, diğer davalı şirket ile farklı tüzel kişiliklere sahip olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiği, davalı şirketler arasında organik bağ bulunduğu, bu itibarla dava konusu işçilik alacaklarından birlikte sorumlu oldukları, davacının kıdem tazminatına ve ihbar tazminatına hak kazandığı, yıllık izin alacağına da hak kazandığı ancak bu alacakların davacının hesabına yatırıldığı ve ödenmiş olduğundan 6100 sayılı HMK.md.29., 4721 sayılı TMK.md.2. ve hukukun temel ilkeleri kapsamında değerlendirilerek mükerrer ödeme ve sebepsiz zenginleşme mahiyetindeki iş bu taleplerin reddi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta, davalı işverence fesih sonrasında davanın açılmasından önce ve sonra olmak üzere farklı tarihlerde kıdem ve ihbar tazminatları yönünden kısmi ödemeler yapılmış, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan ödemeler mahsup edilerek bakiye tazminat alacakları hesaplanmıştır.

Mahkemece; dava konusu kıdem ve ihbar tazminatlarında yargılama sırasında ödenen miktarlar bakımından konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması, dava açılmasına davalının sebebiyet verdiği anlaşıldığından 6100 sayılı HMK’nın 331/1 maddesi uyarınca davacının aleyhine olacak şekilde vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmemesi, bilirkişi raporunda hesaplanan bakiye kıdem ve ihbar tazminatlarının hüküm altına alınması, hak kazanılan kıdem tazminatının tamamı için fesih tarihinden ödeme tarihlerine kadar faize karar verilmesi, HMK’nın 297. ve 332. maddelerine göre yargılama giderlerinin hükümde tek tek açıklanarak dökümünün yapılması gerekirken, açıklanan hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacı işçinin fazla çalışma ve hafa tatili çalışması yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının ayın ilk iki haftasında 09.00-18.00, son iki haftasında 18.00-09.00 saatleri arasında çalıştığı taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının her iki vardiyada da haftanın 6 günü çalıştığı, gündüz vardiyasında 1 saat ara dinlenme kullandığı, haftada ortalama 18 saat fazla çalışma yaptığı, ayda 2 hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Davalılar vekili bilirkişi raporuna karşı sunduğu itiraz dilekçesinde, davacının gündüz vardiyasında haftada 6 gün çalıştığını, gece vardiyasında çalıştığı zaman ise sabah saat 09.00’da vardiyadan çıktığı gün yeniden işe gelmediğini, en az 24 saat dinlendikten sonra ertesi gün saat 18.00’de işe geldiğini savunmuştur.

Mahkemece dinlenen davacı tanığı Nevzat Ayhan, işyerinde haftanın 6 günü çalıştıklarını, bir gün tatil olduğunu, iki vardiya halinde 15 gün gündüz, 15 gün gece şeklinde çalıştıklarını beyan etmiş, diğer davacı tanığı Bayram Yıldırım da “... 2 vardiya halinde çalışıyorduk, 15 gün gündüz, 15 gün gece çalışıyorduk, 15 gündüz çalıştığımızda 2 gün, 15 gece çalıştığımızda ise gece 18:00'de aldığımız nöbeti 09:00'da bırakıyorduk, gündüzleri de istirahatlı sayılıyorduk, geceden çıktığımız gün, geceye başka bir arkadaş geliyordu, biz o gün geceleri izinli sayılıyorduk. Gündüz vardiyasında hafta sonları 1 gün izin yapardık, yarım saat çay molası, 1 saat yemek molası vardı.” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Dosya içeriği, davacının çalışma şekli ve dinlenen tanık beyanları dikkate alındığında; davacının gündüz vardiyasında haftanın 6 günü çalıştığı ve günlük 1,5 saat ara dinlenme kullandığı, gece vardiyasında ise haftanın 6 günü çalışmadığı, sabah saat 09.00’da vardiyadan çıktıktan sonra o gün çalışmadığı ve ertesi gün saat 18.00’de işe başladığı, hafta tatili iznini kesintisiz en az 24 saat olacak şekilde kullandığı anlaşılmaktadır. Buna göre, davacının fazla çalışma ücretinin açıklanan çalışma şekline göre hesaplatılıp hüküm altına alınması, hafta tatili ücreti talebinin ise reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

4-Mahkemece karar gerekçesinde fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinden 1/3 oranında indirim yapıldığı açıklanmasına karşın, sadece ıslah dilekçesinde artırılan tutarlara hükmedilmesi ile hüküm ve gerekçeli karar arasındaki çelişki yaratılması HMK’nın 298/2. maddesine aykırıdır.