Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/28192 K.2020/1877

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 11/02/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar adına kimse gelmedi. Karşı taraf adına Avukat Dilan Demir geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı firmalarda uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, davalılar arasında ortaklık bulunduğunu, en son 2009 yılı Aralık ayında Belçika seferine çıktığını, sefer dönüşü Bulgaristan da ağır bir şekilde hastalandığını, bu sefere ilişkin ücretini alamadığını, en son çıkmış olduğu Belçika seferinden itibaren sefer priminden her ay kesinti yapıldığını, 2008 yılından beri asgari ücretlerinin ödenmediğini, dini ve milli bayramlarda çalıştığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, asgari geçim indirimi ödemelerinin yapılmadığını ve müvekkilinin bu nedenlerle iş akdini feshettiğini ileri sürerek; işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalılar Vekili Cevabında Özetle:

Davalılar vekili; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, çalışmasının kesintli olduğunu, müvekkili Güneydoğu Uluslararası Nakliyat ve Pazarlama Ltd. Şti.’nin davacının iş akdini 14.01.2009 tarihinde, İş Kanunu'nun 25/2 maddesi hükmü gereğince haklı nedenle feshettiğini, müvekkili şirketler arasında organik bağ bulunmadığını, şirketler içerisinde prim uygulamasının bulunmadığını, şoförlere yurtdışı seferlerinde masraf verildiğini, harcanmayan masrafın iade alındığını, şoförlerin ayda ortalama 1-1,5 yurtdışı sefer yaptığını, davacının son çıktığı seferde kaza yaptığını, aracı bırakıp terk ettiğini, daha sonra işe gelmediğini, davacının bayram tatillerinde çalışmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, fazla mesai yapmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı, diğer iki davalı şirketin yanı sıra davalı ...'nde de çalıştığını ileri sürerek, bu şirketten de işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilince; davacının, dava dışı ... Şirketinde bir dönem çalıştığı ve müvekkili şirketlerden Maylogiki ile bu şirketin sadece isim benzerliği bulunduğunu ve müvekkili Maylogiki Şirketi yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi gerektiği savunulmuştur.

Çalışma olgusunu ispat yükü işçiye aittir.

Davacıya ait sigortalı hizmet cetveli incelendiğinde, davalı ...'nden davacı adına çalışma bildirilmediği saptanmıştır. Yine sigortalı hizmet cetveli incelendiğinde, davacının bir dönem dava dışı ...Uluslararası Nak. Ve Loj. Hiz. Ltd Şti'nden adına çalışma bildirildiği ve bu çalışma döneminin hükme esas bilirkişi raporunda davacının hizmet süresine dahil edilmediği tespit edilmiştir.

Yukarıda belirtildiği üzere çalışma olduğunu ispat yükü işçiye ait olup, davacının davalılardan Maylogiki Şirketi nezdinde çalıştığını ispatlayamadığı, kaldı ki dava dışı Maylog Şriketinden adına çalışma bildirilen dönemin dışlandığı ve kararın davacı tarafından da temyiz edilmediği hususları birlikte değerlendirildiğinde, davalılardan ... yönünden açılan davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır.

3- Her ne kadar mahkemece; yıllık izin ücreti alacağı hüküm altına alınmış ise de, kararın gerekçesinde kabul edilen hizmet süresine göre 5.984,20 TL'na hükmedilmesi gerekirken sehven yazılı şekilde karar verildiği ve kısa karar ile çelişki meydana gelmemesi için bu hususun gerekçeli kararda düzeltilmediği ifade edilmiştir.

Kararın gerekçesinde de belirtildiği üzere; davacının kabul edilen hizmet süresine göre yıllık izin ücreti alacağının 5.984,20 TL olarak hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: