Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/29759 K.2020/14666

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyeri laboratuarında 15/10/2009- 20/09/2014 tarihleri arasında aralıksız olarak diş teknisyeni olarak çalıştığını, çalıştığını dönem boyunca sigortasının yapılmadığını, kısa bir dönem başka bir iş yerinde fiili bir çalışma olmaksızın sigortalı gösterildiğini, yemek ve sosyal hakkında faydalanarak en son aylık net 2.000,00 TL ücretle, haftanın 6 günü çalıştığını, bir günü hafta izni olarak kullandığını, yıllık iznin tam olarak kulLandırılmadığını, hafta sonları dahil yılda 1 hafta olarak kullandırıldığını, genel tatil günlerinde aralıksız devam ettiğini,

müvekkil ile diğer çalışma arkadaşının ücretlerinin ödenmesi ve sigortasının yapılması konusunda ki taleplerinin olumsuz karşılandığını, Yalçın Yavuz adlı çalışan teknisyen ile haber gönderilerek kovulduğunu, müvekkil ile davalı arasındaki iş ilişkisinin hiçbir gerekçe gösterilmeksizin bildirimsiz ve haksız olarak tek taraflı olarak feshedildiğini iddia ederek müvekkilin son ay ücret alacağı, ihbar tazminatı, kıdem tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları, yıllık izin alacağını davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili ; davacının müvekkil firmanın yetkilisinin arkadaşı olduğunu, maddi durumunun iyi olmadığı tarihlerde işini yapabileceği bir yere ihtiyacı olduğunu söylediğini ve müvekil firma yetkilisinden işini yapabileceği yer istediğini, müvekkil firma yetkilisinin eski arkadaşı olana davacının ihtiyacına binaen bir oda tahsis ettiğini, davacının maddi durumunun kötü olması ve müvEkkil firma yetkilisinin arkadaşı olması sebesi ile başlangıçlarda kira ücreti almadığını,daha sonra kendisine iş yaptırdığını ve ödemesi gereken kirayı yaptığı işe mahsup ettiği,

davacı ile müvekkil firma arasında hiçbir zaman ne sarih ne zimnen 4857 sayılı İş Kanunu anlamında hizmet sözleşmesi akdedilmediği, davacının sadece müvekkil firmaya kira bedeli karşılığında iş yapmadığını, kendi müvekkil pörtföyü bulunduğunu ve çoğunlukla piyasaya iş yaptığını, sabah işe giriş çıkış saatlerinin,

aldığı ücret ve diğer işçi hak ve alacaklarına ilişkin beyanının gerçek dışı olduğunu dava dilekçesinde delil kısmında yer alan davacının davalı firmada çalıştığına dair davalının antetli kağıdına yazılmış bulunan belgenin gerçeği yansıtmadığını imzanın davalı firma yetkililerine ait olmadığını davacının sahte olarak bu belgeyi düzenlediğini ve bu konuda şikayet haklarının kullancağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında hizmet sözleşmesinin varlığı ile hizmet süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Her ne kadar davacı 15/10/2009- 20/09/2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı iddiasıyla dava açmış ise de;davalı işveren davacı ile arasında hiçbir zaman ne sarih ne zimnen 4857 sayılı iş kanunu anlamında hizmet sözleşmesi akdedilmediğini savunmuştur.

Davalı işyeri vergi kaydına göre 07/06/2011 tarih itibariyle kaydının yapıldığı öncesinde işyerinin açık olduğuna dair delil bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacının Sosyal Güvenlik Kurum kayıtlarında çalıştığına dair kaydı da bulunmamaktadır.

Davacının dayandığı ve işverence verildiğini iddia ettiği (davalının yanında çalıştığına dair) tarihsiz belgedeki imzaya davalı tarafından itiraz edildiğinden imza incelemesi yapılarak imzanın davalıya ait olması halinde işyerinin açıldığına dair vergi kayıt tarihi,tanıklar ve dosya kapsamı hep birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.