Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/31003 K.2020/14094

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, 21/08/2006 tarihinde dava dışı ... İletken San. Tic. Ltd.

Şti.'nde çalışmaya başladığını, davalı firmaya devir ve temlik edilmesi ile birlikte davalı firmada çalışmasını sürdürdüğünü, makina operatörü olarak çalıştığını, 25/10/2012 tarihe kadar çalışmasını sürdürdüğünü, aylık net 1.100,00 TL ücret aldığını, davalı şirket vardiyalı olarak gece çalışması yaptırdığını, gece çalışmasında davacı işçinin, izin ve onayına aykırı hareketle yoğun mesai çalışması yaptırdığını, davacı işçinin fazla mesai çalışmasını reddetmesi üzerine iş akdinin, davalı işveren tarafından kanuna aykırı bir şekilde sona erdirildiğini, hak ettiği işçilik alacakları da ödenmediğinden bahisle,

şimdilik toplam 400,00 TL'nin faizi ile birlikte, davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabında özetle;

Davalı taraf özetle; iddiaları kabul etmediklerini, davacının şirketten alacağı olmadığını, davanın davacının daha önce çalıştığı dava dışı ... İletken San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye ihbarını ve davanın reddini savunmuştur

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Kararı taraf vekilleri süresinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davalı yararına hüküm altına alınan avukatlık ücretinin doğru hesaplanıp hesaplanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesine göre Tarife'nin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7'nci maddenin ikinci fıkrası, 10'uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 inci maddenin birinci fıkrası,16.maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.

Somut olayda, mahkemece reddedilen toplam alacak miktarının 100,00 TL olduğu anlaşılmaktadır. Az yukarıda açıklandığı üzere karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin ikinci fıkrasına göre, hükmedilen vekalet ücreti kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceğinden davalı yararına 100,00 TL yerine, 1.800,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/8. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç: Yukarıda yazılı sebeplerden,