Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/32447 K.2020/2209

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 06.02.2010-29.04.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde satış şefi ve personel sorumlusu olarak çalıştığını, ücretinin kuruma eksik bildirildiğini, maaşının bir kısmının bankadan, bir kısmının elden ödendiğini, fazla mesai alacaklarının ödenmediğini, istifa etmesi için yıldırma politikası izlendiğini, tüm bu sebeplerle müvekkilinin iş akdini feshetmek üzere iken davalı işverenlikçe işten çıkarıldığını, bir miktar tazminat ödemesi yapıldığını iddia ederek; fark kıdem ve fark ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının 06.02.2010 tarihinden itibaren davalı işyerinde çalışırken 05.04.2012 tarihinde istifa ettiğini, ancak daha sonra tekrar işe alındığını, dava dilekçesinde feshe gerekçe yapılan iddiaların gerçek dışı olduğunu, davacının iş akdinin ahlak ve iyiniyet kuralları ile bağdaşmayan davranışları nedeniyle feshedildiğini, tazminat hakkı olmamasına rağmen davacının mağdur olmaması için kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacının davalı işyerindeki ilk dönem çalışması, davacının davalı işyeri yetkilisine 20/04/2012 tarihinde e-posta olarak gönderdiği haklı neden içermeyen istifa dilekçesi ile sona ermiştir. Bu durumda kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının sadece ikinci dönem çalışması olan 12/09/2012-29/04/2014 tarihleri arası için hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3-Dava kısmi dava olup, hem dava hemde ıslah dilekçesi ile kıdem tazminatı dışında ki alacaklar bakımından dava tarihinden itibaren faiz talep edilmiştir. Kısmi davada talep artırımından söz edilemeyeceğinden, ikinci ıslah mahiyetinde ki 08/04/2016 tarihli dilekçe de usulen hükümsüzdür. Bu durumda kıdem tazminatı dışında ki talepler bakımından HMK’nun 26. maddesinde ki taleple bağlılık ilkesi gereğince, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, talep aşılarak, (talep edilmeyen) temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi isabetsizdir.

F)Sonuç: