Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/32850 K.2017/21915

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette işçi sıfatı ile çalıştığını, geçersiz ve haksız olarak iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek müvekkilinin işe iadesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının dilekçesi ile kendisinin işten ayrılmayı talep etmesi üzerine davacıyla karşılıklı anlaşılarak ikale sözleşmesi ile iş sözleşmesinin sonlandığını, baskı iddiasını kabul etmediklerini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının kendi isteği üzerine işten çıkarıldığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, iş sözleşmesi feshinin İş Hukuku mevzuatına işten çıkarma usul ve prosedürüne çalışanlar arasında eşit davranılması ve feshin son çare olması ilkesine uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta; davacının 12.01.2016 tarihli dilekçesinde özel ve ailevi nedenlerinden dolayı toplu miktarda nakit paraya ihtiyacı bulunduğundan ihbar tazminatı ve diğer hak edişlerinin ödenerek iş sözleşmesinin sona erdirilmesini talep ettiği, bunun üzerine ikale sözleşme yapıldığı ve davacıya kıdem ve ihbar tazminatlarının ödeneceğini belirtildiği, davacının söz konusu dilekçesinin irade fesadıyla alındığının somut ve inandırıcı delillerle kanıtlanmadığı, anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.