Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/34162 K.2020/17923

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı asil; iş aktini emeklilik şartlarını taşıması sebebiyle haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla mesai ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının fazla mesai ve yıllık ücretli izin alacağının bulunup bulunmadığı ve davacı vekil ile temsil edilmediği halde davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece davacının 01.08.2011-08.01.2014 tarihleri arasında 2 yıl 5 ay 8 gün süre ve en son aylık net 1.200,00 TL, brüt 1.676,21 TL ücretle çalıştığı, haftalık 45 saat yasal çalışma süresini aşan fazla çalışmasını olduğu ve davacının hak kazandığı izinlerden 15 gününü kullandırıldığına veya karşılığı olan ücretlerin ödendiğine dair dosya kapsamında bir delilin bulunmadığı, davalılardan ING Bank A.Ş.'nin, asıl işe (bankacılık) yardımcı iş niteliğinde olan, hizmet binalarındaki teknik işletim işini,hizmet satın alımı yoluyla diğer davalı ...

Taah. Ltd. Şti.’ye verdiği, davacının bu şirketin sigortalısı olarak, davalı bankaya ait işyerinde münhasıran çalıştırıldığı, taraflar arasında bu şekilde asıl işveren-alt işveren ilişkisi kurulduğu, buna göre davalılardan ING Bank A.Ş.’nin asıl işveren, diğer davalı ... Taah. Ltd.

Şti.’nin alt işveren olduğu, davacı tarafından dosyaya Bağcılar SGM tarafından verilen 06.12.2013 tarihli yazı ile davacının aynı günlü dilekçesine verilen cevapta; yazının kıdem tazminatına esas olmak üzere verildiği, davacının 15 yıllık sigorta ve 3600 prim ödeme gün sayısının bulunduğunun belirtildiği, davacının 1475 sayılı Yasanın 14/1-5.maddesine kıdem tazminatına hak kazandığı, iş akdini haklı nedenle feshettiğini davalı işverenin ispatlama yükümlülüğünün bulunduğu, işveren tarafından iş akdini haklı nedenle feshettiğine ilişkin her hangi bir delilin dosyaya sunulmadığı,

Kurum yazısının veriş tarihi ile akdin feshedildiği tarihin davacı iddiası ile uyumlu olduğu anlaşılmakla, iş akdinin davalı işveren tarafından haklı neden olmadan feshedildiği sonucuna varılarak, benimsenen bilirkişi raporunda hesaplanan kıdem tazminatından, yıllık izin ücretinden ve fazla mesai ücretinden faizleri ile birlikte aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunan davalılar müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuştur.

Somut uyuşmazlıkta; davalı şirket vekili, davacının iş sözleşmesinde fazla mesai ücretlerinin aylık ücrete dahil olduğunun belirtildiğini ve davacının yıllık izinlerini kullandığını, davacının alacağının bulunmadığını ancak bilirkişi tarafından bu hususların değerlendirilmediği gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.

Davalı şirket tarafından UYAP üzerinden cevap dilekçesi ve ekinde belirsiz süreli hizmet akti ve yıllık ücretli izin kaydı başlıklı belgelerin sunulmuş olduğu ancak davalı şirket tarafından sunulan delillerin fiziken dosyada bulunmadığı görülmüştür. Gerek bilirkişi raporunda gerekse mahkemece davalı şirket tarafından sunulan delillerin değerlendirilmemiş olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece fazla mesai ve yıllık ücretli izin alacağı yönünden UYAP üzerinden sunulan belgelerin değerlendirilmeden eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.