KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2016/34694 E., 2020/8574 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Eylül 2020
- Mahkemesi
- ... Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının çalışmalarının bir kısmının Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediğini, askere gidişi nedeni ile işten çıkışının yapıldığını ancak bir ödeme yapılmadığını, askerlik süresinden sonra tekrar işe başladığını, ancak 08.01.2010 tarihine kadar davacının sigorta girişinin yapılmadığını, davacının ... akdinin davalı tarafından 27.09.2012 tarihinde 17. maddeye göre feshedildiğini, sebep bildirilmediğini, fesih bildiriminin tebliğ edildiğini, davacının hesabına kıdem-ihbar tazminatı ve kullanılmayan yıllık izin ücreti açılaması ile 4.023,30 TL yatırıldığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesine talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının 08.01.2010 tarihinde çalışmaya başladığını ve çalışmak istememesi nedeni ile karşılıklı anlaşarak işten çıkarıldığını, davacının fesih bildirimi imzalayarak işten ayrıldığını ve fesih bildirimindeki sürelerle çalışmış olduğunu kabul ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının davalı işyerindeki hizmet süresi uyuşmazlık konusudur. Davacı 01.08.2000 - 05.10.2005 ile 17.03.2007 - 27.09.2012 tarihleri arası iki dönem halinde çalıştığını, ilk dönemin askerlik nedeni ile sona erdiğini, askere giderken tazminat almadığını iddia etmekte, davalı işveren ise davacı işçinin iki dönem çalıştığını kabul etmekle birlikte iddia edilen sürelerde çalışmadığını, çalışmasının daha az olduğunu bu hususta kendi kayıtlarına itibar edilmesi gerektiğini savunmaktadır. Davacı dinlettiği tanıklar ile hizmet süresi bakımından iddiasını ispatlamıştır. Buna göre bilirkişinin 28.03.2016 tarihli raporun 1B seçeneğine göre davanın sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2016/34694, K. 2020/8574, 21 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama