Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/35604 K.2021/6277

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının, davalıya ait ... Seka Devlet Hastanesinde temizlik görevlisi olarak çalıştığını, bunun dışında diğer personel işlerini de yaptığını, davacının tüm çalışmalarını davalı idareye ait hastanede gerçekleştirdiğini, emeklilik süresinin dolması üzerine 12.06.2014 tarihinde iş akdini hakli sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, davacı ile iş sözleşmesi yapanın yüklenici şirketler olduğunu ve husumet itirazına bulunduklarını, personel ile ilgili nihai sorumlunun yüklenici şirketlerde olduğunu, bu nedenle alacaklardan da yüklenici firmaların sorumlu olacağını, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının hizmet süresi konusunda toplanmaktadır.

İş hukukunda çalışma olgusunu ve hizmet süresini ispat yükü, bunu iddia eden işçiye düşer. Çalışma olgusu her türlü delille kanıtlanabilir. Çalışmanın ispatı konusunda, Sosyal Güvenlik Kurumu ve işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Özellikle iddia edilen çalışma döneminde Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarındaki işverenlerin araştırılması ve kayden görünen işverenlerle işçi arasında iş görme ediminin yerine getirilip getirilmediği, kaydın ne şekilde oluştuğu araştırılmalıdır.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır. Tanıklar belirli bir dönem çalışmışlarsa ve başkaca delil yok ise beyanlarının belirtikleri dönemle sınırlandırılması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı 02.11.1995 tarihinde davalı idareye bağlı hastanede çalışmaya başladığını ve çalışmasının 12.06.2014 tarihine kadar aralıksız devam ettiğini iddia etmiştir. Mahkemece, davacının davalı işyerinde 02.11.1995 - 31.12.1998 ve 15.02.1999 - 12.06.2014 tarihleri arasında temizlik görevlisi olarak çalıştığı kabul edilerek, kıdem tazminatı alacağı bu süreye göre belirlenip hüküm altına alınmıştır. Ancak, mahkemece yapılan değerlendirme ve varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Dosya içeriğinde yer alan davacıya ait Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında davacının 01.11.1996-31.12.2001 tarihleri arasında dava dışı ... Sağlık Hizmetleri Geliştirme Derneği nezdinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Davalı idare tarafından dosyaya sunulan 02.03.2021 tarihli beyan dilekçesinde, ...

Sağlık Hizmetleri Geliştirme Derneği ile davalı Bakanlık arasında herhangi bir hizmet alımı sözleşmesi ve/veya başkaca bir sözleşme akdedilmediğini ve davacının bu dönemdeki çalışmasının hastanede geçmediği belirtilmiştir. Dosya kapsamında tek tanık dinlendiği ve dinlenilen davacı tanığının ise davalı hastanede 2001 yılında çalışmaya başladığını ifade ederek, bu tarihten öncesine ilişkin görgüye dayalı bir anlatımda bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Şu halde, davacının 02.11.1995-31.12.2001 tarihleri arasındaki döneme ilişkin çalışmasının, davalıya bağlı hastanede geçtiği hususunun davacı tarafından yöntemince ispat edilemediği kabul edilmelidir.