Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/4552 K.2019/14508

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin 12/07/2003 tarihinden 01/12/2013 tarihine kadar davalı şirketin değişik şubelerinde en son mağaza müdürü olarak çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin davalı şirketten defalarca talep edilmesine rağmen ödenmediğini, en son bu talebini yinelediğinde iş akdine son verildiğini, haklarının ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, bütün hak ve alacaklarının ödendiğini, davacının müvekkili şirkette 01/08/2011 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının tüm iddialarının asılsız olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece talep olmadığı halde talepten fazlasına ve dava dilekçesinde talep edilmeyen yıllık izin ücretine hükmedilmesi, HMK’nun 26. maddesindeki “taleple bağlılık ilkesine” de aykırıdır.

3-Somut uyuşmazlıkta; davacı ödenmeyen ücret alacakları nedeniyle iş akdini kendisi feshettiğinden, iş akdini kendisi fesheden tarafın feshi haklı nedene dayansa dahi ihbar tazminatına hak kazanamayacağı anlaşıldığından şartları oluşmayan ihbar tazminatı talebinin reddi yerine, kabulü hatalıdır.

4-Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla mesai ücreti hesaplamasında, 01/08/2012 tarihine kadar yapılan hesaplamada, günlük 11 saati aşan çalışmada 1,5 saat yerine 1 saat ara dinlenme süresinin düşülmesi de isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: