Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/4584 K.2019/13900

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 01.09.1998 tarihinde trafik müşaviri ve sigortacı olarak çalışmaya başladığını, son ücretinin aylık net 1.200,00 TL olduğunu, iş akdinin davalı tarafından 17.08.2012 tarihinde haksız olarak feshedildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının imzalı bordrolarda gözüken ücretle çalıştığını, iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II. maddesi gereği sonlandırıldığını, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, hafta sonu ve genel tatillerde çalışılmadığını, davacının yıllık izinlerinin tümünü kullandığını, işe giriş tarihi ile ilgili iddiaların gerçeği yansıtmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Hükme dayanak bilirkişi raporundan hüküm altına alınan miktarların net olduğunun anlaşılması karşısında bu hususun hükümde gösterilmemesi sonuca etkili görülmemiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Somut uyuşmazlıkta; hüküm altına alınan ihbar tazminatı alacağına yasal faiz yerine, mevduata uygulanan en yüksek banka faizi işletilmesi, hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın ihbar tazminatına ilişkin “b” numaralı bendinin çıkartılarak yerine;