Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/5304 K.2019/19680

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 26/04/2002 tarihinden iş akdinin İş Kanunu'nun 24. maddesi mucibince haklı nedenlerle ve eylemli olarak sona erdirildiği 31/08/2010 tarihine kadar davalı işverenlik bünyesinde aralıksız ve fasılasız uluslararası tır şoförü olarak istihdam edildiğini, asgari ücret+sefer primi sistemi ile çalıştırıldığını, aylık ortalama 1,5-2 sefer yapıldığını, sefer başına 450-500 Euro sefer primi verildiğini, hemen hemen tüm dini-milli bayram ve genel tatillerde aralıksız ve fasılasız istihdam edilmesine rağmen bu ücretlerin ödenmediğini, ücretin esasına teşkil eden prim kazancının sigorta matrahına yansıtılmadığını,

son dönemlerde sefer primlerinin kesintili ve geç ödendiğini, müvekkilinin haklı ve eylemli olarak iş akdini sona erdirdiğini iddia ederek fazlaya ilişkin alacaklarının talep ve dava haklarının saklı kalmak kaydıyla bir kısım ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili ; işbu dava konusu aynı iddia ve taleplerle daha öncede Kartal 3. İş Mahkemesi 2010/1079 Esas sayılı dosya ile müvekkil şirket aleyhine dava açıldığını, açmış olduğu davanın 20/06/2012 tarihinde reddedilerek kesinleştiğini, dava şartının mevcut olmadığını, davacının 26/04/2002-31/08/2002 tarihleri ile 01/08/2005-08/09/2010 tarihleri arasında olmak üzere 2 ayrı dönem olarak çalıştığını, bunun dışında kalan dönem açısından husumet itirazlarının olduğunu, ilk çalışma döneminin bir yıldan daha kısa sürdüğünü, bir yıllık kıdem süresini doldurmadan istifa ettiğini,

ikinci çalışma döneminde 31/08/2010 tarihinde işbaşı yapması gerekirken amirlerinden izin almaksızın, haklı bir mazereti de olmaksızın 31/08/2010 ve 01/09/2010 tarihlerinde işe gelmediğini, Kartal 2. Noterliği’nin 01/09/2010 tarihli 24211 yevmiye nolu ihtarnamesi ile kendisine durumun bildirildiğini, davacının mazeret bildirmediğini, savunmada bulunmadığını, keşide ettiği ihtarname ile işten ayrıldığını bildirdiğini, bu davranışının istifa niteliğinde olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Davalı vekili tarafından temyiz dilekçesi ekinde sunulan imzalı “işçi ücretli izin izlenimi belgesi” başlıklı belgeye göre davacı işçinin 128 gün izin kullandığı görülmektedir. Anılan belgede izinlerin başlama ve bitiş tarihleri bulunmakla birlikte, dosya içeriğine göre izinlerin fiilen kullanılıp kullanılmadığı anlaşılamamaktadır.

Bu nedenle, Mahkemece, anılan yıllık izin belgeleri davacı asile gösterilerek diyecekleri ve imzalar sorulup imzası inkar edilmediği takdirde açıklamalarda değerlendirilerek belgelerde gösterilen tarihler arasında davacının yıllık ücretli izinleri kullanıp, kullanmadığı belirlenerek sonuca gidilmesi gerekirken, bu konuda eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.