Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/570 K.2019/9611

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 10/06/2011 tarihinden 11/08/2013 tarihine kadar davalı işyerinde garson olarak çalıştığını, en son net 2.500 TL ücret alan davacının haftanın 3 günü sabah 11:00 akşam 02:00 saatleri arasında, 16:00 18:30 arasında istirahat kullanmak üzere, haftanın 3 günü ise gündüz 16:00 akşam 02:00 saatleri arasında çalıştığını, çalıştığı süre boyunca yıllık izinlerini kullanmadığını ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 2013 yılının son aylarında sık sık işe geç geldiğini, son olarak 12/08/2013-13/08/2013-14/08/2013 tarihinde işe gelmemesi sonucunda tutanaklar tutulduğunu, daha sonra 15/08/2013 tarihinde iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı vekilinin devamsızlık sebebiyle iş akdinin feshine dair savunması ile tanık beyanlarının birbiriyle çeliştiği, davalı işverenin davacının iş akdini devamsızlık nedeniyle feshettiği iddiasını tutanak tanıkları ile ispat edemediği, davacıya gönderilen ihtarnamenin davacıya tebliğ edilemediği, davacının 27/10/2015 tarihli celsede imzalı beyanı ile zam isteğinin kabul edilmemesi üzerine davalı işveren tarafından isteyen bu şartlarda çalışsın diyerek eylemli şekilde işten çıkartıldığı, davacının 1475 Sayılı Yasa'nın 14. maddesi gereğince kıdem tazminatına, 4857 sayılı Yasa'nın 14. maddesi gereğince ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin kim tarafından, ne şekilde feshedildiği ve feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İş sözleşmesi taraflara sürekli olarak borç yükleyen bir özel hukuk sözleşmesi olsa da, taraflardan herhangi birinin iş sözleşmesini bozmak için karşı tarafa yönelttiği irade açıklamasıyla ilişkiyi sona erdirmesi mümkündür.

Fesih hakkı iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran ve karşı tarafa yöneltilmesi gereken bir haktır.

Maddede düzenlenen bildirimli fesih, belirsiz süreli iş sözleşmeleri için söz konusudur. Başka bir anlatımla belirli süreli iş sözleşmelerinde fesheden tarafın karşı tarafa bildirimde bulunarak önel tanıması gerekmez.

Fesih bildirimi bir yenilik doğuran hak niteliğini taşıdığından ve karşı tarafın hukukî alanını etkilediğinden, açık ve belirgin biçimde yapılmalıdır. Yine aynı nedenle kural olarak şarta bağlı fesih bildirimi geçerli değildir.

Fesih bildiriminde “fesih” sözcüğünün bulunması gerekmez. Fesih iradesini ortaya koyan ifadelerle eylemli olarak işe devam etmeme hali birleşirse bunun fesih anlamına geldiği kabul edilmelidir. Bazen fesih işverenin olumsuz bir eylemi şeklinde de ortaya çıkabilir. İşçinin işe alınmaması, otomatik geçiş kartına el konulması buna örnek olarak verilebilir. Dairemizce, işverenin tek taraflı olarak ücretsiz izin uygulamasına gitmesi halinde, bunu kabul etmeyen işçi yönünden “işverenin feshi” olarak değerlendirilmektedir.

Fesih bildiriminin yazılı olarak yapılması, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 109. maddesinin bir sonucudur. Ancak yazılı şekil şartı, geçerlilik koşulu olmayıp ispat şartıdır.

Fesih bildirimi karşı tarafa ulaştığı anda sonuçlarını doğurur. Ulaşma, muhatabın hâkimiyet alanına girdiği andır.

Somut uyuşmazlıkta, dosya içeriğindeki bilgi ve belgeleri ile özellikle davacı asilin duruşmadaki beyanlarından, davacının iş akdini ödenmeyen işçilik alacakları nedeniyle feshettiği, yargılama sırasında da davacının ödenmeyen fazla mesai ve genel tatil alacaklarının bulunduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır. Davacının ödenmeyen işçilik alacakları nedeniyle iş akdini kendisinin feshettiği ve feshin haklı olduğu anlaşılmakla, Mahkemece kıdem tazminatına hükmedilmesi yerindedir. Ancak iş akdini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmadığından davacının ihbar tazminatı talebinin reddi yerine, yanılgılı değerlendirme ile talebin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.