Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/6508 K.2019/16761

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 18/05/2011-31/07/2014 tarihleri arasında davalı işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, son ücretinin brüt 1.696,88 TL olduğunu, ayrıca 170,00 TL yol parası ve yemeğin işverence karşılandığını, davalı işyerinde 12/24 saat çalışma sistemine göre çalıştığını, Pazartesi günü 09:00-19:00, Salı günü 19:00-09:00, Çarşamba günü yok, Perşembe günü 09:00-19.00, Cuma günü 19:00-09:00, Cumartesi günü yok, Pazar 09:00-19:00 saatleri arasında, diğer hafta Pazartesi günü 19:00-09:00, Salı günü yok, Çarşamba günü 09:00-19:00, Perşembe günü 19:00-09:00, Cuma günü yok, Cumartesi günü 09:00-19:00,

Pazar günü 19:00-09:00 saatleri arasında çalıştığını, her yıl Mayıs ayında bahar şenlikleri olduğundan ekstra çalışmaların olduğunu, dini bayramlarda üç gün, diğer bayram ve genel tatillerde çalıştırıldığını, giriş-çıkış kaydının olduğunu, bordroda 20 saat fazla mesai tahakkukunun gösterildiğini, maaşının bir kısmının bu şekilde fazla mesai olarak gösterildiğini iddia ederek, fazla mesai alacağı, hafta tatil alacağı ve bayram ve genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 18/05/2012-31/07/2014 tarihleri arasında davalı işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, davacının fazla mesai yaptığı durumlarda ise buna ilişkin ücretlerin bordrolarda tahakkuk ettirilerek davacıya ödendiğini, davalı işyerinde genel tatil günlerinde çalışma yapılmadığını, istisnai olarak çalışılması durumunda ise buna ilişkin ücretlerin ödendiğini, savunarak davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri süresinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı davalı işyerinde fazla mesai yaptığını, karşılığı ücretin ödenmediğini, bordrolarda gösterilen aylık 20 saat fazla mesai ücretinin gerçeği yansıtmadığını ücretinin bir kısmının fazla mesai olarak gösterildiğini iddia etmiş davalı ise davacının iddiasının doğru olmadığını fazla mesai yapıldığının doğru olduğunu ancak yapılan fazla mesai karşılığının bordrolar ile tahakkuk ettirilip ödendiğini savunmuştur. Yukarıya alınan iddia bakımından aynı zamanda Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından iddiayı doğrular tarzda tesbit yapıldığı mahkemeninde bordrolardaki fazla mesai tahakkuklarının gerçeği yansıtmadığı davacının ücretinin bir kısmının fazla mesai olarak gösterildiği şeklindeki iddiayı benimseyip sonuca gittiği görülmektedir.

Ancak davalı vekilinin açıklamalarından söz konusu Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı raporunun iptali için dava açıldığı ve derdest olduğu anlaşılmakta olup Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı raporunun iptali ve bu kararın kesinleşmesi ihtimalinde oluşacak yargı kararı nedeniyle davacının fazla mesai alacağı iddiasının reddi gerekeceğinden mahkemece sözü edilen davanın sonuçlanıp verilecek kararın kesinleşmesi beklenmeden fazla mesai alacağı talebinin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Yukarıda da açıklandığı üzere Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı raporunun iptaline ilişkin davada iptal kararı verilmesi ve kararın bu şekilde kesinleşmesi ihtimalinde davacının ücreti de bordroda gösterilen ücret olacağından bu ihtimalde ulusal bayram genel tatil çalışması alacağına esas ücretinde değişeceği gözden kaçırılmamalıdır.