Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/6713 K.2019/17563

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01/12/2011-13/10/2013 tarihleri arasında en son net 1.100 TL. aylık ücretle çalıştığını, iş akdinin davalı işveren tarafından tazminatlı olarak feshedilmesine karşın müvekkiline hiçbir ödeme yapılmadığını, müvekkilinin haftanın 5 günü 08:00 ila 18:00 saatleri arasında ancak fazla çalışılan günlerde saat 21:00'a kadar çalıştığını, bazı haftalar cumartesi ve pazar günleri de dâhil olmak üzere çalıştığını, çalışma dönemine denk gelen genel tatillerin bazılarında da çalışmalarının olduğunu ve bir kısım yıllık ücretli izin haklarının kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 22/06/2011-13/10/2013 tarihleri arasında çalıştığını, aylık ücretinin banka kayıtlarında yer alan miktar kadar olduğunu, davacının iddia ettiği gibi günde 13 saat çalıştırmasını gerektirecek mahiyette bir iş yapmadığını ayrıca onay vermiş olmasına rağmen fazla mesai çalışmalarına hiçbir zaman gelmediğini, aylık ücretleri ile yıllık izin ücretlerinin ödendiğini, iş akdinin amirlerinin talimatlarına sürekli olarak uymaması, iş düzenin aksaması ve görevi kapsamında kalan işleri yapmaktan kaçınması gibi haklı sebeplerle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Hafta tatili gününde çalıştığını iddia eden işçi, norm kuramı uyarınca bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan hafta tatili ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde, işçi hafta tatilinde çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir.

Hafta tatillerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. Hafta tatili çalışmalarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut uyuşmazlıkta davacı vekili, dava dilekçesinde somutlaştırmadan bazı hafta sonları ibaresi ile müvekkilinin hafta tatilinde çalıştığı iddiasında bulunmuş ve bu çalışmaların karşılığının ödenmediğini iddia ederek hafta tatili ücret alacağı talep etmiştir.

Davacı tanıkları normal çalışmanın 5 gün olduğunu ve iki gün hafta tatili kullandıklarını, davalı tanıkları ise haftada 5 gün çalışıldığını ancak ekstra bir durum olması halinde cumartesi ya da pazar çalışıldığını ancak haftada 1 gün mutlaka izin kullanıldığını beyan etmiş ve haftada 7 gün çalışılan bir dönemden söz etmemişlerdir. Buna göre, davacının haftada 7 gün çalıştığı ispatlanamadığından soyut bir şekilde talep edilen hafta tatili ücretinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: