Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/7038 K.2019/17128

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01.04.2007 tarihinde bulaşıkçı olarak davalı işyerinde çalışmaya başladığını ve halen çalışmaya devam ettiğini, davacının aylık net ücretinin 1.280,33 TL olduğunu, davacının 01.04.2007 - 01.01.2014 tarihleri arasında periyotlar halinde 11.00-23.00 ve 12.30-01.00 vardiyalarında çalışmasına rağmen fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, davacının işe giriş tarihinden dava tarihine kadar bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştırılmasına rağmen ücretinin ödenmediğini,

ayrıca davacının işe giriş tarihinden 2011 yılına kadar asgari geçim indirimi alacaklarının da ödenmediğini iddia ederek ve fazlaya dair haklarını saklı tutarak. 23,000,00 TL fazla mesai alacağı, 1.400,00 TL bayram ve genel tatil alacağı, 1.400,00 TL asgari geçim indirimi alacağının hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekil, davalının yiyecek sektöründe faaliyet gösterdiğini, sabah vardiyasının başlangıç saatinin 11.00 olarak belirlenmesine rağmen çalışanların 10-15-20 dakika gecikmeli işbaşı yaptıklarını, işyerinde 2-2,5 saat ara dinlenmenin bulunduğunu, müvekkili şirkette Fenerbahçe Spor Kulübünün futbol A takımının maçlarının olduğu gün, özellikle derby maçlarının olduğu günlerde (yılda 5-6 maç) tam kapasite ile çalışıldığını, bu günlerin dışında yoğunluk olmadığını, davalının çalışanların haklarına fazlasıyla saygı gösterdiğini, davalı işyerinde haftada 1 gün izin yapıldığını,

davacının ara dinlenmeler dışlanınca günlük çalışmasının olsa olsa 9 saat olabileceğini, davacının gece 01.00'e kadar çalışmasının imkansız olduğunu, davalı işyerinin en geç 00.00'da kapandığını, kasa hesabının ise 22.30'da kapatıldığını, davacının fazla mesai iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hizmet süresi taraflar arasında ihtilaflı olup davacı işçi 01.04.2007 – 01.01.2014 tarihleri arasında çalıştığını ileri sürmüş, davalı işveren 2011 yılında çalışmaya başladığını savunmuştur. Mahkemece davacının 2007 yılında çalışmaya başladığına dair tanık beyanı dahil olmak üzere hiçbir delil bulunmadığı gerekçesiyle savunmaya itibar edilerek belirlenen hizmet süresine dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

Davacı vekilinin talebi üzerine tanık ...çalışma süresi yönünden ikinci defa dinlenmiş ve davacının 2007 yılında çalışmaya başladığı tanık tarafından açıklanmıştır. Dosyaya temyiz aşamasında sunulan işverenden sadır olduğu belirtilen fesih yazısında da davacının çalışmaya başladığı tarih 02.04.2007 olarak açıklanmış olup dosya içeriğine göre davacı işçi 2007 yılında çalışmaya başladığını kanıtlamış durumdadır. Mahkemece bilirkişi raporunun ilgili birinci seçeneğine göre hüküm kurulması gerekirken çalışma süresini eksik olarak belirleyen hesap yönteminin kabulüyle hüküm kurulması hatalıdır.