Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/8002 K.2019/18352

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı iş yerinde 13/09/2004 - 30/09/2010 tarihleri arasında servis şoförü olarak çalıştığını, son ücretinin 1.037,86 TL olduğunu, iş akdinin haksız nedenle sona erdirildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, ücret, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafın iflas etmesi ile davaya iflas idaresi devam etmiş, davalı vekili cevap dilekçesinde iflas açıldıktan sonra tüm yetkinin iflas idaresinde olduğunu, ücrete dair resmi kayıtların dikkate alınmasını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, dava dilekçesi ile ayrıştırma yapmaksızın hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil talepleri için toplam 100,00 TL talep etmiş, yargılamanın hiçbir aşamasında taleplerini ayrıştırmamıştır.

Mahkemece davacı ayrıştırma yapmadığı için talep edilen miktar, talep sayısına eşit dağıtılarak dava dilekçesi ile her bir alacak kalemi bakımından 50,00 TL talep edildiği kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken resmi tatil alacağının dava dilekçesi ile istenen kısmının "50,00 TL" yerine "100,00 TL" olarak yazılması hatalı olup, bozma sebebi isede bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç: