Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/806 K.2016/3105

Davacı, manevi tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı şirketteki çalışmasına 5.09.2001 tarihinde başlayıp şirketin ...adresinde bulunan Çağrı Merkezinde çalışmakta iken 25.02.2009 tarihinde İş Kanunun 17. Maddesi gereğince iş akdinin feshedildiğini, davalılardan şirketin... iş yerinde operasyon müdürü olan ...in talimatıyla takım yöneticisi.... ve İnsan Kaynakları Yöneticisi ... tarafından davacıya iş akdinin feshedildiği 25.02.2009 tarihinden 4-5 ay evvel iş yerinde yıldırma, duygusal linç, aciz bırakma, rahatını kaçırma ve sıkıntı verme gibi mobbing hareketlerine maruz kaldığını,

davacıya iş akdinin feshedildiği 25.02.2009 tarihinde hazırlanan istifa dilekçesini imzalatabilmek için tuvalete giden davacının kapısında beklenip, çıkışta bir odaya götürerek 4 saat kadar serbest iradesiyle karar vermek için eziyet, baskı ve yıldırma uygulandığını beyan ederek 50.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalılar ..., ..., ... vekili; davacı ile müvekkilleri arasında işçi iş veren ilişkisinin bulunmayıp mahkemenin görevsiz olduğunu, davacının iş akdinin İş Kanunu’nun 17. maddesi uyarınca ve usule uygun şekilde feshedildiğini, dava konusu olayda manevi tazminata hükmedilme şartları oluşmadığını, davacının ileri sürdüğü hususlara ilişkin bir delil ibraz etmediğini, ayrıca talep edilen miktarın da fahiş olduğunu, manevi tazminatın kanun koyucu tarafından hedeflenen amacına da aykırı olduğunu beyanla hukuki mesnetten yoksun ve fahiş miktardaki manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...vekili, davacının yeterliliğinden ve davranışlarından kaynaklanan nedenlerle yazılı savunması alındıktan sonra 4857 sayılı İş Kanununun aradığı prosedürlere uygun olarak iş sözleşmesinin 25/02/2009 tarihinde feshedildiğini, davacının şirket kafeteryasında takım liderlerinin bulunduğu bir ortamda, gıyabında bölüm yöneticisi ... küçük düşürecek şekilde konuşmasını ve davranışlarını taklit ettiğini,

gerek bölüm yöneticilerinin ve gerekse sosyal çevresi tarafından istenmeyen davranışlara son vermesi ve performansını yükseltmesi için uyarılan davacının davranışlarında ve yeterliliğinde bir düzelme olmaması üzerine ...lokasyon müdürü ...’in davacı ile görüşerek eksiklerini tamamlamasını ,davranışlarını özenli hale getirmesini ve müvekkili şirketin etik- davranış kurallarına ve çalışma düzenine aykırı eylem ve işlemlerine son vermesi gerektiği konusunda uyardığını, buna rağmen davranışlarında ve performansında bir düzelme olmayan davacıdan savunma istendiğini,

25/02/2009 tarihli yazılı savunması yeterli bulunmayan davacının iş sözleşmesi gerekçe belirtilmek suretiyle 4857 sayılı İş Kanununun 17. maddesi uyarınca feshedildiğini, davacının davasında samimi olmadığını, davacının amacının haksız kazanç sağlamak olduğunu beyan ederek mobbing ve baskı iddialarına bağlı tazminat talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlara dayanılarak davacının davalı işyeri çalışanları veya davalı olan şahıslar tarafından temadi eden yıldırma, duygusal linç, aciz bırakma, rahatını kaçırma ve sıkıntı verme gibi hareketlerine maruz kaldığı hususu ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının açtığı manevi tazminat talepli dava sonucunda davanın reddine karar verilmesi nedeniyle davalılar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık ücret tarifesinin 10. maddesinin 3. fıkrası gereğince maktu vekalet ücreti yerine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, söz konusu hatanın giderilmesi yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm kısmından “- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık ücret tarifesi gereğince davanın red edilen miktarı ve avukatlık ücret tarifesi nazara alınarak 5720 TL nisbi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine” paragrafının çıkarılarak yerine;