Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/8177 K.2019/17959

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 01/08/1993 tarihinde haberleşme merkezinde memur olarak işe başladığını, uzun yıllar çalıştıktan sonra ... ve Tic A.Ş’ne geçtiğini ve operasyon bölümünde çalıştığını, ancak 30/04/2010 tarihinde davacının iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili özetle; davacının 1995-2010 yılları arasında ... ve Tic A.Ş.'de çalıştığını, davacının 2010 yılı Nisan ayında sürekli çeşitli bahaneler ileri sürerek işe gelmemeye başladığını ve işyerini terk edip gittiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; hüküm altına alınan yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarına yasal faiz yerine, en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi ve asgari geçim indirimi miktarının 1.365,68 TL olmasına rağmen maddi hata ile hüküm fıkrasına 1.3665,68 TL olarak yazılması hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarına ilişkin 5 ve 6 numaralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

“Karar başlığındaki dava tarihinin 31/01/2011 olarak yazılmasına,”

“5)19.133,33 TL net yıllık ücretli izin alacağının 13.570,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren, kalan kısmın ıslah tarihi olan 01/10/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya dair talebin reddine,”