Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/8291 K.2016/10139

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının emekli olarak işten ayrıldığını ileri sürerek bakiye kıdem tazminatı alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizce bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle;

“Somut olayda, davacının 31/01/1994 tarihine kadar olan çalışması için “kıdem tazminatı makbuzu” başlıklı belge ile 34.311.065 eski Türk Lirası kıdem tazminatı aldığı tartışma dışıdır. Dosyada ayrıca, söz konusu bu miktarda kıdem tazminatına ek olarak 9.652.344 eski Türk Lirası ihbar tazminatı açısından da davacıya atfen imza içeren 31/01/1994 tarihli “ücret bordrosu” başlıklı belge mevcuttur.

Bahsi geçen “ücret bordrosu” başlıklı belge taraflardan sorulup, davacının 31/01/1994 tarihine kadar olan çalışma dönemi için 31/01/1994 tarihi itibari ile ödenmesi gereken kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı tutarlarının tamamının ödenip ödenmediği denetime elverişli bilirkişi raporu ile hesaplanmalıdır.

31/01/1994 tarihine kadar olan çalışması için ödenmesi gereken kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının tamamının değil de bir kısmının ödendiğinin anlaşılması halinde, 31/01/1994 tarihine kadar olan çalışma döneminin de hizmet süresine dahil edilerek alacak miktarlarının hesaplanması, bu ödeme belgelerinin makbuz sayılması, bu belgelerdeki ödeme miktarlarının tüm alacak tutarından mahsubu doğrudur.

31/01/1994 tarihine kadar olan çalışması için ödenmesi gereken kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının tamamının ödendiğinin anlaşılması halinde ise, 31/01/1994 tarihinden önceki çalışma süresinin tasfiye edildiğinin kabulü gerekir. Bu durumda, 31/01/1994 tarihinden önceki çalışmalar hizmet süresine dahil edilmemelidir.” gerekçeleri belirtilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ve yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu, Dairemizin bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma kararı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır.

Somut uyuşmazlıkta, bozmadan sonra alınan hükme esas ek bilirkişi raporunda denetime elverişli açıklama ve bozma ilamında belirtildiği şekilde bir değerlendirme yapılmadan “davacının 31.01.1994 tarihinden önceki çalışması hizmet süresine dahil edilmeden, ikinci dönem çalışması için tespit edilecek hizmet süresine göre yapılan hesaplama şekli aşağıda sunulmuştur” denilerek 10.03.1994-12.05.2010 arası dönem üzerinden bakiye kıdem tazminatı hesabı yapılmış, ancak, Dairemizin 03.03.2015 tarihli bozma ilamının gerekleri yerine getirilmemiştir.

Oysa, Dairemizin söz konusu bozma ilamında da belirtildiği üzere, davacıya atfen imza içeren 31.01.1994 tarihli “ücret bordrosu” başlıklı belge taraflardan sorulup, davacının 31.01.1994 tarihine kadar olan çalışma dönemi için 31.01.1994 tarihi itibari ile ödenmesi gereken kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı tutarlarının tamamının ödenip ödenmediği denetime elverişli bir bilirkişi raporu ile hesaplatılarak, tamamının değil de bir kısmının ödendiğinin anlaşılması halinde bu ödeme belgelerinin makbuz sayılması; tamamının ödendiğinin anlaşılması halinde ise, 31.01.1994 tarihinden önceki çalışma süresinin tasfiye edildiğinin kabulü gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup, hükmün aynı nedenlerle tekrar bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç: