Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/8748 K.2019/20241

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçelerinde özetle; müvekkilinin, davalı işyerinde 2008 Ekim – 12/02/2015 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin hırsızlık iftirası atılarak haksız şekilde feshedildiğini, haftalık ortalama 60 saat çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, tüm resmi ve dini bayramlarda çalıştığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın belirsiz alacak olarak açılamayacağını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının iş akdinin haklı nedenlerle feshedildiğini, bu nedenle davacının ihbar ve kıdem tazminatı alacağı bulunmadığını, iş akdinin feshedildiği tarih itibariyle davacının şirket yemeklerini evine götürdüğünü, götürdüğü yemeklerin o gün şirket personeline çıkan yemeklerden olmadığını ve kendisi tarafından özel olarak hazırlandığını, davacının fazla çalışma, yıllık izin ve ulusal bayram genel tatil alacağının bulunmadığını, davacının ramazan ayında yıllık izin kullandığını, dini ve resmi bayramlarda işyerinin kapalı olduğunu, davacının hiçbir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle.

SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davacıya ait sigorta hizmet cetveli çerçevesinde; davalı işveren işyerinde yemek yapmakla görevli davacının iş akdinin işyerinden kendisi için özel yemek yaptığından bahisle sona erdirildiğini savunmuş, her ne kadar davacı taraf bir kısım tutanaklardan bahsetmiş ise de bunları kendisine verilen sürede sunmadığı, sonuçta bu tutanakların her zaman tutulması kolay tutanaklar olup süresinde sunulmadığından tutanak mümzilerinin dinlenmediği,

dinlenen tanıklar davacının işyerinden arta kalan yemekleri eve götürdüğünü işverinin bundan haberdar olduğunu, davalı tanıklarından H.‘nin bu hususu doğruladığı, ancak feshe konu olayla ilgili tutunakların zamanında dosyaya sunulmadığı ve davacının savunmasının alınmadığı, olaydan sonra davacının işe gelmediği beyan edilmesine rağmen devamsızlık tutunaklarının da dosyaya sunulmadığı,bu nedenle iş akdinin usulüne uygun olarak fesh edilmediği kabul edilerek,

davacının ihbar ve kıdem tazminatının kabulüne, davacı işçinin bilirkişi raporunda belirlenen süre ve kıdemi itibariyle yıllık izinlerinin kullandırıldığı veya karşılığının ödendiği davalı tarafça ispatlanamadığından davacının bu alacak kalemine ilişkin davasının kabulüne, dinlenen tanık beyanlarından davacının haftanın 5 günün 8.30-18.00 saatleri arasında haftanın 1 günü ise 8.00-14.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek bilirkişinin belirlediği bedelden hakkaniyet indirimi yapılarak fazla mesai ücreti alacağının kabulüne,

aynı şekilde dinlenen tanık beyanlarından davacının dini bayramlar hariç diğer genel tatillerde çalıştığı kabul edilerek bilirkişinin belirlediği bedelden hakkaniyet indirimi yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, davalı işyerinde çay, yemek, bulaşık ve temizlik işleri yapan davacının yaptığı ve personelin yediği yemekten, yemek artarsa evine götürmesinin işyeri uygulaması olduğu ancak davacının fesih tarihinde personele kapuska yemeği verdiği halde iş çıkışında evine 7-8 kişilik tavuk sote ve sütlaç götürdüğünün tespit edilmesi üzerine iş akdine bu nedenle son verildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklandığı üzere; davacının çalışan personelin yemek yemesinden sonra artan yemeği evine götürmesine işyeri uygulaması olarak müsaade edildiği ancak somut olayda feshe konu edilen eylemin bu şekilde gerçekleşmediği, davacının personelden artan yemeği değil, kendisi için özel olarak yaptığı ve personele hiç sunmadığı yemekleri evine götürmek isterken yakalandığı, bu eylemin doğruluk ve bağlılık ile bağdaşmayan bir fiil olduğuna kuşku bulunmadığı gözetilerek mahkemece davalının davacının iş akdini fesihte haklı olduğu kabul edilip kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.