Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/9813 K.2019/18564

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde önceleri gemi adamı (baş mühendis) olarak sonrasında ise 4857 sayılı Kanun kapsamında işçi olarak çalıştığını, 1475 Sayılı İş Kanunu’nun 14/5 hükmü uyarınca iş sözleşmesini sonlandırdığını ancak hak kazandığı kıdem tazminatının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatının tahsilini, istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının emeklilik iradesi olmayıp fesih sonrası başka bir işyerinde çalışmaya başladığını, bu nedenle tazminata hak kazanmadığını ayrıca davacının iddia ettiği hizmet süresinin de doğru olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, " ...davacının 01/02/1996 tarihinden 01/07/2011 tarihine kadar çalıştığının kabulü gerektiği genelde periyodik sözleşmeler yapılması nedeni ile birçok kez işe giriş ve çıkışları olduğu görülse de taraflar arasındaki gerçek işçi işveren ilişkisinin süreklilik arz ederek devam ettiği bu nedenle tüm çalışmaların gemi farklılığı olsa dahi toplamının esas alınması gerektiği , ücrete ilişkin olarak ise toplanan kanıtlardan anlaşıldığı üzere SGK kayıtlarında gösterilen rakamların gerçeği yansıtmadığının anlaşıldığı,

abartılı beyanlarında göz ardı edilse bile kıdem tazminatında tavan miktarın esas alınması gerektiği, SGK dan gelen yazıda davacının sigortalılık süresinin 16 yıl ve prim ödeme gün sayısının ise 4483 gün olduğu anlaşılmakla her ne kadar alınan raporda kıdem tazminatı miktarı daha yüksek hesap edilmiş ise de taleple sınırlı kalınarak aşağıda belirtilen şekilde davanın kabulü yönünde hüküm kurmak gerekmiştir" gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece işverenin yazısına göre "gemilere teknik müdürlük yetkisi" ile çalışan davacının kıdem tazminatı alacağı olduğu kabul edilerek ve davacı talebi ile bağlı kalınarak hüküm kurulmuştur. Ancak her eda davası bir tespit hükmü içermek zorunda olduğundan davacının hak kazandığı toplam miktarın ve kabul edilen aylık ücret miktarının kararda gösterilmemesi hatalıdır.

3- Davacı alacağının hesaplandığı bilirkişi raporunda, kabul edilen aylık ücret miktarının dönemin kıdem tazminatı tavanını aşması nedeniyle hesaplamanın tavan miktardan yapıldığı belirtilmiş ise de, fesih tarihi itibariyle kıdem tazminatı tavanı brüt 2.731,85 TL olup bilirkişice bu miktarın da brütü hesaplanmak suretiyle brüt 3.821,24 TL üzerinden (tavan aşılarak) hesaplama yapılması hatalıdır.

4- Davacının davalı nezdinde geçen hizmet süresi ile ilgili taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

Davacı davalı işyerinde 01/02/1996 tarihinden 01/07/2011 tarihine kadar çalıştığını iddia ederken davalı, davacının 01/09/2007 öncesi kendileri nezdinde çalışmadığını bu dönemde çalıştığı gemilerin donatanı olmayıp işveren vekilliği yaptıklarından işveren sıfatı taşımadıklarını savunmuştur.

Mahkemece davacının 01/02/1996 tarihinden 01/07/2011 tarihine kadar çalıştığı kabul edilmiştir.

Dosyada mevcut ek bilirkişi raporunda da tespit edildiği üzere 02/06/1997 tarihi öncesinde davacı adına çalışma bildiren işverenlerle davalının bağlantısına dair delil sunulmamıştır. Yine 2000 yılında kayıtlarda görünen işveren ile davalının bağlantısına dair de delil yoktur. Buna göre işverenlerin belirlenip organik bağa yönelik tespitlerle hizmet süresinin belirlendiği ek rapor bir değerlendirmeye tabi tutulup dosyadaki deliller de dikkate alnarak hizmet süresi belirlenmelidir.

Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: