Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/9907 K.2019/21692

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalının asıl işveren olduğu ... Eğitim Hastanesi’nde depo sorumlusu olarak çalıştığını, emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, işyerinde yemek verildiğini, servis bulunduğunu, fazla çalışma yapmasına rağmen fazla çalışmadan kaynaklanan haklarını alamadığını, yıllık izin hakkından yararlanamadığını, resmi tatillerde ve dini bayramların 2 gününde çalışmasına rağmen karşılığını alamadığını, belirterek bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, Bakanlığın davada taraf sıfatı bulunmadığını, davacının çalıştığı firmalar belirlenerek davanın bu firmalara yöneltilmesinin gerekeceğini, işçilerin seçimi hususunda yüklenici firmanın tam yetkili olduğunu, idarenin bu hususta herhangi bir tasarruf hakkı bulunmadığını, işçilerin işlerine son verilmesinde de hiçbir kusuru bulunmadığını, belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davalı T.C. ...’nın 492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden davalı Bakanlığa harç masraflarının yükletilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 5 ve 6 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;

"5-Davalı Bakanlık 492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan, Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,