Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/10595 K.2018/23076

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında tanzim edilen 04/06/2012 tarihli hizmet akdi çerçevesinde davalının davacı şirkete ait...fabrikasında Mühendislik ve Teknik Yatırımlar Müdürü olarak çalışmaya başladığını, davacı fabrikanın Çevre İzin Belgesinin yenilenmesi aşamasında atık su deşarjının Susurluk Çayına verilmesi zorunluluğunun ortaya çıktığını, bu nedenle davacı şirket ile ... Yapı San. Tic.

A.Ş arasında...fabrikasının 4.500 metrelik arıtılmış atık su deşarj hattı mekanik işleri ile deşarj hattı pompa odası inşaat işleri ve deşarj hattı inşaat işlerinin yapılması için 15/12/2011 tarihinde bir sözleşme yapıldığını, bu sözleşmenin 5. maddesinde "işbu sözleşme anahtar teslim fiyat esasına göre olup, sözleşme dökümanında yer alan uygulama projelerine dayalı olarak işin tamamı için yüklenici tarafından teklif edilen KDV hariç 798.00,00 TL. bedel üzerinden 27/10/2011 tarihinde akdedilmiştir" denildiğini, 03/09/2012 yüklenici ... firması adına ...ve...

A.Ş adına dönemin Mühendislik ve Teknik Yatırımlar Müdürü olan davalı ... tarafından imzalanan belge ile KDV hariç 637.710,00 (KDV dahil 752.498,00 TL.) fatura düzenlenmesine onay verildiğini, taraflar arasındaki sözleşmenin 9. maddesinde" 15 Aralık 2011 de 34.600,00 TL.

15 Ocak 2012 de 300.000,00 TL. ve 15 Şubat 2012 de 300.000,00 TL. olmak üzere toplamda 941.600,00 TL. yükleniciye ödenecektir "denildiğini ve... firmasındaki Cari Hesap ekstresine göre davacı tarafından 19/01/2011 tarihinde 341.600,00 TL., 17/12/2012 tarihinde 150.355,00 TL., 23/02/2012 tarihinde 449.645,00 TL. olmak zere toplamda 941.600,00 TL. ödendiğinin görüldüğünü, yüklenici firmadan 09/08/2012 tarihinde 952.497,00 TL. bedelli fatura alındığını, hak ediş tarihinin ise 03/09/2012 tarihinde olduğunu ve 25 gün öncesinde fatura alındığını, kullanılmayan malzemeler için para ödendiğini,

davalının görevinin gerektirdiği özeni göstermeyerek davacıyı zarara uğrattığını ileri sürerek, maddi zararın yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının zararı tam belirlediği olayda kısmi dava açamayacağını, öncelikle eksik harcı tamamlaması gerektiğini, davanın iş hukukuna dayalı iş davası olduğunu ve davanın iş davası sıfatıyla bakılması gerektiğini, davalının işe 04/06/2012 tarihinde başladığını sözleşmenin ise 15/12/2011 tarihinde yapıldığını, tüm ödemelerin davacının işe başlamasından önce yapıldığını, davalı fazla fatura kesilmesine izin vermemiş işin eksik yapıldığını fark ederek faturadan kısmı indirim yaptırdığını savunarak, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı davacı ile yüklenici arasında yapılan KDV hariç 798.000 TL. sözleşmeyi KDV hariç 637,710 TL. olarak 03.09.2012 tarihinde onaylandığı, aradaki farkın 160.290,00 TL. olduğu, bu durumda eksik alınan boru bedeli davacı ve yüklenici arasındaki mutabakata göre iade alındığı varsayıldığında davacının davalıdan talep edebileceği fark ancak montaj bedeli farkı olabileceği, bu montaj bedel farkını da yükleniciden mutabakatla talep etmeyen davacının montaj bedelini;

montajı yapmadığı halde ücretini alan dava dışı... firmasından da talep edebilecek olması davalı da montaj bedeliyle ilgili farkın hak edişinin onaylanmasından doğan sorumluluğunu kaldırmayacağı, bununla birlikte asıl sorumlu olan dava dışı... firması olup montaj bedel farkını iade etmesi gerektiği, montaj bedelinin tüm borular için KDV hariç 65.650 TL. olup fazla ödenen bedelin KDV hariç 61.273,00 TL. olduğu, davalının sorumluluğunun bu miktarla sınırlı olarak bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işveren, davalı işçinin görevini yaparken ihmali davranarak dava dışı firmaya fazla ödeme yapılmasına neden olduğu ve işverenliği zarara uğrattığını iddia ederek zararın davalıdan tahsilini istemiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı şirkete ait fabrikanın çevre izin belgesinin yenilenmesi aşamasında atık su deşarjının Susurluk Çayına verilmesi zorunluluğunun ortaya çıktığı, bu nedenle davacı şirket ile dava dışı ... Yapı San. Tic. A.Ş. arasında...fabrikasının 4.500 metrelik arıtılmış atık su deşarj hattı mekanik işleri ile deşarj hattı pompa odası inşaat işleri ve deşarj hattı inşaat işlerinin yapılması işleri için 15.12.2011 tarihinde sözleşme yapıldığı, davalının davacı şirkette 04.06.2012 tarihinde çalışmaya başladığı ve söz konusu işin yapılması aşamasında mühendislik ve teknik yatırımlar müdürü olarak görev yaptığı ve 03.09.2012 tarihli hak ediş tutanağında imzasının bulunduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda, toplamda 199.288,72 TL.nin hak ediş raporunda belirtilerek fatura edilmemesi gerektiği tespit edilmiş, ancak ortaya çıkan zararda kimin ne oranda kusurlu ve sorumlu olduğu açıklanmamıştır. Davacı vekili bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde, zararın ne kadarından davalının sorumlu olduğunun belirtilmediğini, bu eksikliğin bilirkişiden ek rapor alınarak giderilmesi gerektiğini beyan etmiştir. Mahkemece ek rapor alınmadığı ve davalı işçinin hangi oranda kusurlu olduğu, dolayısıyla zararın ne kadarından sorumlu olduğunun kesin olarak tespit edilmediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, bilirkişiden ek rapor alınarak söz konusu olayda davalı işçinin kusur oranı ve zarardan sorumlu olduğu miktar tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır. Dava dışı ... Yapı San. Tic. A.Ş. tarafından gönderilen 04.03.2015 tarihli yazı ekinde 22.11.2013 tarihli kesin hak ediş tutanağı ile 25.11.2013 tarihli iade fatura sunulmuş olup, anılan belgeler zarar miktarı belirlenirken gözden kaçırılmamalıdır.