Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/10997 K.2019/7245

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 03/07/2008 tarihinde davalı işveren nezdinde çalışmaya başladığını ve 2014 yılı Ağustos ayına kadar aralıksız çalıştığını, davalı şirket bünyesinde mermer işçisi olarak çalıştığını ancak daha sonraları işten çıkarma baskısı kurularak vinç, forklift türünde teknik bilgi ve uzmanlık gerektiren iş makinelerinde çalıştırıldığını, davacının işsiz kalma endişesiyle tüm emirleri yerine getirdiğini, bilgisi dışında 1010837, 1010904, 018240 ve 1020940 SGK işyeri nolu işyerleri üzerinden sigortalı gösterildiğini,

bu nedenlerin yanında ulusal bayram genel tatil ücreti alacağını davalıdan talep ettiğini ancak davalının ödemediğini, bunun üzerine 28/08/2014 günlü ihtarname ile ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmesini aksi halde iş akdini feshedeceğini bildirdiğini, davalı işverenin de karşı ihtarname ile müvekkilinin iş akdini 4857 sayılı yasanın 25/2 maddesi gereğince feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 28/08/2014 tarihine kadar işyerinde çalıştığını ve bu tarihte ihtarname çekerek genel tatil ve fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek iş akdini feshettiğini, yapılan feshin hukuka aykırı olduğunu, davacının bu tarihten sonra mazeret bildirmeden ve amirlerinden izin almadan işe gelmemezlik yaptığını, bu sebeple davamsızlık ile ilgili savunmasının istendiğini, işe başlamaması halinde iş akdinin 4857 sayılı Kanunun 25/2 maddesi uyarınca feshedileceğinin ihtaren bildirildiğini, ancak davacının işe gelmediğini ve ihtarnameye cevap verilmediğini,

bunun üzerine davacının iş akdinin 02/10/2014 tarihinde haklı nedenle ve derhal feshedildiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatı hakkı bulunmadığını, yine davacının gönderdiği fesih ihbarnamesi geçerli kabul edilecekse bu durumda mevzuat gereği iş sözleşmesini fesheden tarafın ihbar tazminatı isteyemeyeceğini, işyerinde ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma olmadığını, davacının da böyle bir çalışması bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında tazminat ve alacakların belirlenmesine esas hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

Davacı dava dilekçesinde, davalı işyerinde 03.07.2008 tarihinde çalışmaya başladığını ve 2014 yılı Ağustos ayına kadar aralıksız çalıştığını iddia ederek talepte bulunmuştur.

Karara dayanak bilirkişi raporunda davacının hizmet başlangıcının 03.07.2008 olarak kabul edildiği ve hesaplamaların bu tarih ile 28.08.2014 tarihleri arasında yapıldığı görülmüştür.

Hizmet cetvelinde davacının davalı şirket nezdinde 24.05.2010 tarihinde işe başladığı kayıtlıdır.

Davacı tarafından işverene gönderilen fesih ihtarında 24.05.2010 tarihinde davalı işyerinde işe başladığı belirtilmiş, yine davalının yemin teklifi üzerine davacı asil 27.10.2015 tarihli oturumda alınan beyanında işe başlama tarihini 24.05.2010 olarak açıklamıştır.

Buna göre hizmet süresi yönünden hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin başlangıç tarihi 24.05.2010 olduğu halde 03.07.2008 tarihi kabul edilerek kıdem tazminatı ve ulusal bayram genel tatil ücretinin hesaplanması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: