Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/11497 K.2019/15626

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı Üniversite Rektörlüğüne bağlı Tıp Fakültesi Hastanesi yemekhanesinde aralıksız olarak çalıştığını, Rektörlüğün yemek yapma işini en son davalı ... Gıda Ltd. Şti. ne ihale ettiğini, davacının hizmet akdinin de bu şirkette sonlandırıldığını, davalıların Üniversite Rektörlüğünün asıl işveren, davalı şirketin de alt işveren olması sebebiyle davacının hizmet akdinden doğan tüm hak ve alacaklardan sorumlu olduğunu, davacının hizmet akdinin ihbar önellerine uyulmaksızın haksız olarak feshedildiğini, çalıştığı dönemde davacının yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, bayram ve resmi tatillerde çalıştırıldığını, fazla mesailerinin de ödenmediğini beyan ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... Orman Ürünleri Tem. San. ve Tic. Ltd.

Şti. tarafından verilen eski işyeri çalışanı olan davacının, ihalesi alaın Gaziosmanpaşa Araştıma ve Uygulama Hastanesi yemekhanesinde çalıştığını, çalıştığı dönemde sıkıntı ve davranışları ile kendilerini zor durumda bıraktığını, davacının eski çalıştığ şirkette bir bayanı taciz ettiği fakat eski kurum ve eski şirket tarafından işlem yapılmadığının görüldüğünü, ihaleyi yeni almaları sebebiyle çalışanlara süre verildiğini, davacının iki aylık dönemde rahat hareket etmediğini, tek sorumlu kendisinin olması gerektiğini beyan ettiğini, diğer aşçıbaşı ... ve ...'a şirket dosyasını yaktıracağı yönünde ifadelerde bulunduğunu,

şirketin kurum ve kuruluşlara yemek hizmeti verdiğini, dosya yakma söylentileri sebebiyle sözleşmede bulunan iki aylık deneme süresi gereği davacının işine son verildiğini, ihbar ve kıdem tazminatlarıın ödendiğini, davacının işten çıkarıldıktan sonra Türk Telekom Müdürlüğünde taciz ve kurum malzemelerinin götürülmesi sebebiyle işten çıkarıldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi vekili, üniversitelerinin davacının tarafı olmadığını, davacının fazla çalışması olmadığını, hafta tatili ve yıllık izinlerini kullandığını, davacının belirtilen dönemlerde çalıştığı şirketlere davacının ihbar edilmesini talep ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,dinlenen tanık beyanları ile de davacının bir fiil kesintisiz olarak Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi'nden ihale alan şirketler üzerinden aşçı olarak çalıştığı, değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesi ve doğmuş bulunan işçilik alacaklarını devraldığı, asıl işveren alt işveren ilişkisini sona ermesinin ardından işyerinden ayrılan alt işveren ile daha sonra aynı işi alan alt işveren arasındaki hukuki veya fiili bir bağlantı olsun ya da olmasın feshe bağlı haklar bakımından önceki işverenin devir tarihindeki ücret ve kendi dönemi ile sınırlı sorumluluğu, son alt işverenin ise tüm dönemden sorumluluğu kabul edilmekle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Gerekçeli karar başlığında davalı üniversitenin ünvanının "Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi" olmasına rağmen "Gaziosmanpaşa Üniversitesi Rektörlüğü" şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Fazla çalışma yaptığını ve genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddialarını ispat ile yükümlüdür. İspat konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş ve çıkışı gösteren belgeler ile işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, iddiaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı işçi fazla çalışma yaptığı ve genel tatillerde çalıştığı yönündeki iddialarını ispat için takdiri delil niteliğindeki tanık beyanlarına dayanmıştır.

Ne var ki; tanık beyanları incelendiğinde, tanıkların işyerinde çalışmadığı ve davacının çalışma düzenine dair görgüye dayalı bilgi sahibi olmadıkları anlaşılmıştır.

İspat yükü üzerinde bulunan davacının, bu iddilarını ispatlayamadığı dikkate alınarak; fazla çalışma ve genel tatil ücretlerine ilişkin taleplerinin reddi gerekirken kabulüne hükmedilmesi hatalıdır.

4-Davacının hizmet süresi iki yılın üzerinde olmakla izin hakkı 28 gün olup nasıl hesaplandığı anlaşılamayan 70 gün üzerinden izin ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

Kaldı ki dosyadaki belgelerden 7 gün izin kullandığı anlaşılmakla bu sürenin mahsubuyla 21 gün bakiye izne hükmedilmesi gerekirken 70 gün üzerinden izne hükmedilmesi hatalıdır.

5- Davalı Üniversite'nin, 04/11/1981 tarih ve 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu madde 56/b yollamasıyla, 02/07/1964 tarih ve 492 sayılı Harçlar Kanunu 13/j gereğince harçtan muaf olduğu gözden kaçırılarak aleyhine harca hükmedilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.