Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/11524 K.2019/15517

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 28/09/2011 tarihinden beri davalı işyerinde çalıştığını, davalı işverenin davacıyı önce izne gönderdiğini izindeyken de işine son verdiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücret alacağı, hafta tatili alacağı, yıllık ücretli izin alacağı ve aile yardımı alacaklarını istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle. SGK kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde;davacının 28/09/2011 tarihinde işe başladığı, 12/12/2013 tarihinde işten ayrıldığının anlaşıldığı,davacı, kendisi izindeyken davalının yokluğunda iş sözleşmesini sona erdirdiği iddia ettiği,ancak dosya kapsamında davacı bu iddiasını ispatlamaya elverişli bir delil sunamadığı,dinlenen tanıklar ve dosyadaki belgeler birlikte değerlendirildiğinde, davacının iş devam ederken,

kullandığı iş makinesini çalışma alanında bırakarak gittiği ve bir daha dönmediğinin anlaşıldığı,bu durumda iş akdinin haklı bir neden olmaksızın davacı işçi tarafından sona erdirildiği,dosyada dinlenen tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının fazla çalışma yaptığı, bilirkişi raporuyla hesaplandığı üzere davacının haftalık 12 saat fazla çalışmasının bulunduğu,hesaplanan fazla çalışma alacağına (yapılan işin niteliği gereği %30 takdiri hakkaniyet indirimi uygulanmıştır) hak kazandığı,

sözleşmenin İş Kanunu 24 ve 25. maddelerine göre feshi söz konusu olmadığından davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığının kabul edildiği,sözleşmenin işçi tarafından feshedilmesi ve haklı sebebin bulunmaması sebebiyle davacının ihbar tazminatına hak kazanmadığı,mahkemece kabul edilen bilirkişi raporu karşısında, işyeri kayıtları ve tanık beyanları dikkate alınarak davacının yıllık izinlerini ve hafta tatillerini kullandığının anlaşıldığı,

bu alacaklarla ilgili talebin reddine,aile yardımı alacağının işçi tarafından ispatlanması gerektiği, ancak davacı işçinin bu alacağı ispatlamaya elverişli bir delil sunamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm,davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta davacı işçi iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek;kıdem ve ihbar tazminatı isteminde bulunmuş, mahkemece davacı işçinin işyerinden kendisinin ayrıldığı gerekçesi ile her iki isteğin reddine karar verilmiştir.

Davacı işçinin işyerinden ayrılması ile ilgili tutanak ve fesih yazısı dosyaya sunulmamış olup,davalı işveren tarafından çıkış kodu SGK KOD:4 (Belli bir neden gösterilmeksizin) olarak gösterilmiştir. Davalı işveren tarafından dava açılmadan önce kıdem tazminatının ödendiği yönündeki banka ödeme dekontu dosyada bulunmakta olup,belirtilen durum ve dosya içeriğinden iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden olmaksızın sonlandırıldığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, Mahkemece kıdem tazminatı farkı ile ihbar tazminatının kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup,kararın bozulmasını gerektirmiştir.

F) Sonuç: