Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/13234 K.2019/22541

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde muhabir olarak çalışırken 1475 sayılı Kanun'un 14/5. madde hükmüne göre yaş hariç emeklilik koşullarını taşıması nedeniyle iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini işverene bildirdiğini, haklarının ödenmesi için bir kısım belgeler imzalatıldığını, kısmi ödeme yapıldığını ancak tüm hakedişlerinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, asgari geçim indirim, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının herhangi bir neden göstermeksizin 06.12.2013 tarihli dilekçe ile istifa ettiğini, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanamadığını, işverence yapılan 12.760 TL tutarındaki ödemenin işverenin hizmetine karşılık şükran ifadesi olup, kıdem tazminatı olmadığını, Basın İş Kanunu'nun 6, 7 ve 11. maddeleri uyarınca istifa suretiyle ayrılan gazetecinin kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, davacının hak ettiği yıllık izinlerini kullandığını, yıllık izin mutabakatnamesine göre davacının 2009-2012 yıllarına ait arta kalan 11,5 günlük birikmiş yıllık izin tutarının da ödendiğini, davacının ayrıca işe başladığı tarihten itibaren tüm haklarını aldığı yönünde ibraname imzaladığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının yaş dışındaki aylık bağlama koşullarını taşıdığı için işten ayrıldığından bahisle kıdem tazminatı talep ettiği, anılan sebebin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamındaki işçiler yönünden kıdem tazminatına hak kazandıran sebeplerden olup Basın İş Kanununda bu düzenlemeye koşut bir düzenleme bulunmamadığı ancak davacının işverenliğe verdiği 06.12.2013 tarihli dilekçesi ile 10.01.2014 tarihi itibari ile istifa etmek istediğini belirttiği, işverenlikçe bu talebin uygun görüldüğü, istifasının kabul edildiği,

bu duruma göre tarafların kıdem tazminatı ödenmek sureti ile iş sözleşmesinin sona erdirmek iradesini taşıdıkları başka bir deyişle olayda ikale benzeri bir durumun bulunduğu, ödeme düşümü ile davacının bakiye kıdem tazminatına hak kazandığı ayrıca fazla çalışma ücreti alacağı da olduğu ancak diğer taleplerin yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı ... işyerinde fazla çalışma yaptığını ileri sürerek alacak talep etmiş, davalı ise davacı iddiasının doğru olmadığını savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı ... beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı, kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Söz konusu alacakların varlığını ispatlama yükü davacı da olup, davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır.

Kural olarak tanıklar kendi çalıştıkları sürelerde ve çalıştıkları yere ilişkin çalışma düzenini bilebilirler. Davacının davalı nezdindeki çalışmasının bir kısmını İstanbul ilinde bir kısmını ise Antalya'da geçirdiği, davacı tanıklarının ise İstanbul ilinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Buna göre İstanbul'da geçen çalışma süresi için davacı tanıklarına itibar edilmesi yerinde ise de Antalya'da geçen çalışma süresi için de bu tanıklara itibar edilmesi hatalıdır. Antalya'daki çalışma süresine yönelik davacı tanığı bulunmadığından, bu dönem için davalı ... beyanları dikkate alınarak, davalı tanıklarının nöbetlere yönelik beyanları da değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.