Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/13595 K.2020/975

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2004 yılı Nisan ayında resepsiyonist olarak davalıya ait işyerinde asgari ücret ile çalışmaya başladığını, iki yıl sonra ön büro şefi olduğunu, diğer sürelerde ise genel müdür yardımcısı olarak çalıştığını, 2012 yılı Aralık ayı içerisinde haklı neden olmadan işine son verildiğini, davacının davalı iş yerinde hafta tatili ve yıllık izinlerini kullanmadan, resmi ve dini bayramlarda dahil olmak üzere sürekli çalıştığını, davacının yaz-kış ayrımı olmaksızın sabah 09:00 dan akşam 23:00 a kadar çalıştığını, bu çalışmasına karşılık ek ücret ödenmediğini, iddia ederek;

kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta sonu tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı defi ileri sürdüklerini, davacının 8.6.2004 tarihinde işe başladığını, 2009 yılına kadar sezonluk çalıştığını, müvekkilin işlettiği otelin 2009 yılına kadar kışın kapalı olduğunu, SGK kayıtlarında gözüken sürelerden fazla çalışmasının olmadığını, günlük iş kontrol çizelgelerine göre davacının günde 7,5 saat çalıştığını, ön büro müdürü olarak çalıştığı zamanlarda ise mesaisini kendisinin belirlediğini, davacının tüm yıllık izinlerini kullandığını, haftalık izinlerini kullandığını, resmi tatil ve dini bayramlarda çalışmadığını,

davacının iş akdinin Alanya 1.Noterliğinin 10.12.2012 tarih,12701 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile haklı nedenle feshedildiğini, davacının ön büro müdür olarak vergi dairesine bildirilmesi gereken günlük müşteri listesini bildirmediğini ve yapılan usulsüzlük nedeniyle müvekkil şirketin para cezası ödediğini,oda çıkış saati uzatma gelirlerinin şirket hesabına aktarılmadığını,müşterilerden alınan dövizleri otelin hesabından Türk lirasına çevirmesi gerekirken kendi parasından Türk parasına çevirdiğini,otelin kur farkından dolayı zarara uğramasına neden olduğunu,Mesut Kaş ve ...'nun 6.12.2012 ve 7.12.2012 tarihli imzalı beyanlarıyla bu

hususların sabit olduğunu,Muzaffer Kocademir ve Rüveyda Solak'ın 6/12/2012 tarihli beyanına göre davacının mesai saatleri içinde görevinde bulunmayıp, oteli girişinde araç satışı yapmaya çalıştığını, davacı hakkında çok sayıda tutanak tutulduğunu, davacının müvekkil şirketin güvenini kötüye kullandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Davalı işveren feshe konu ettiği eylemleri aynı zamanda şikayete konu etmiş olup davacı işçi hakkında ceza davası açılmış, yapılan yargılama sonucunda davacı işçinin delil yetersizliğinden beraatine karar verilmiştir.

Davalı işveren beraat kararını temyiz etmiş henüz temyiz incelemesi yapılmadığından beraat kararı kesinleşmemiştir. Beraat kararının Yargıtay tarafından bozulması ve davacı işçinin mahkumiyetine karar verilerek kararın bu şekilde kesinleşmesi ihtimalinde ceza davasındaki mahkumiyet kararı hukuk hakimini bağlayacağından ve talep edilen kıdem ve ihbar tazminatlarının reddi gerekeceğinden ceza mahkemesi kararının kesinleşmesi beklenmeksizin karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: