Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/14771 K.2020/16523

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı Belediye bünyesinde 21.03.2003 tarihinden itibaren park ve bahçeler müdürlüğünde şoför olarak çalışmaya başladığını, sözleşmesinin işverence 26.05.2014 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığı gerekçe gösterilerek 15.06.2015 tarihinde ihbar önellerine uyulmaksızın feshedildiğini, davacının en son maaşının 2.697,84 TL olduğunu, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının yaşlılık aylığı almaya kazandığı 26.05.2014 tarihi itibariyle haklı nedenle iş akdinin feshedildiğini, kendisine kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ödemesi yapıldığını, herhangi bir alacağının bulunmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmi dava olarak açıldığı ve görüldüğü, davacının belirsiz ve tam süreli iş aktiyle 21.03.2003 - 15.06.2015 tarihleri arasında davalı belediye işyerinde çalıştığı, toplam kıdeminin 12 yıl 2 ay 25 gün olduğu, davacının haksız ve önelsiz işveren feshine dayandığı,

ispat yükü kendisinde olan davalı işveren tarafın davacının yaşlılık aylığı almaya hak kazanması sebebiyle iş aktinin haklı nedenle feshedildiğini savunduğu ancak yaşlılık aylığı almaya hak kazanmanın davacı işçi için haklı fesih nedeni olup davalı işveren için haklı fesih nedeni sayılamayacağı, feshin işveren tarafından haksız ve önelsiz yapıldığının kabulünün gerektiği, haksız ve önelsiz işveren feshinin sonucu olarak davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fesihte kullandırıldığı yada ücretinin ödendiği ispatlanamayan yıllık izin ücretine hak kazandığı,

dava tarihi olan 19.06.2015 tarihinden sonra 25.06.2015 tarihinde davacının yıllık izin ücreti ve kıdem tazminatının 42.990,67 TL'lik kısmının ödendiği, bu miktar ve kalemler yönünden davanın konusuz kaldığı ancak bu kısımların vekalet ücreti ve yargılama gideri hesabında kabulün içinde değerlendirildiği, itibar edilen denetime elverişli bilirkişi raporuyla davacının alacak ve tazminatlarının ortaya konduğu,

yapılan ödemelerin mahsup edildiği görülmekle dava sonrası yapılan ödemeler yönünnden konusuz kalan kısım için karar verilmesine yer olmadığına ve ödeme yapılmayan kısımlar için davanın kabulüne karar verildiği gerekçesi ile kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne, yıllık izin ücreti dava açıldıktan sonra ödendiğinden bu talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, bilirkişi raporunda davalının davacıya yıllık izin ücreti olarak fazladan ödediği belirtilen net 777,29 TL'nın mahsubunu davalı vekili süresinde verdiği bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde talep etmiştir.

Davacıya fazladan ödendiği belirlenen bu miktar kıdem tazminatından ve ihbar tazminatından mahsup edilerek sonuca gidilmelidir.

Sonuç: